Βιολογικοί Καθαρισμοί Λυμάτων

Βιολογικοί Καθαρισμοί Λυμάτων

 

Η "First Green S.A" για την επεξεργασία λυμάτων εμπορεύεται και εγκαθιστά δυο είδη μονάδων βιολογικού καθαρισμού ανάλογα με τις εκάστοτε απαιτήσεις.

EKOL

Οι τυποποιημένες μονάδες επεξεργασίας λυμάτων EKOL χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία λυμάτων από μεμονωμένες κατοικίες, ξενοδοχεία, εταιρίες, σχολεία αλλά και μικρούς οικισμούς, και είναι σχεδιασμένες για παροχές από 1 έως 30 m3/day. Το σύστημα EKOL είναι μια τυποποιημένη μονάδα επεξεργασίας λυμάτων με τεχνολογία βιοδίσκων, αξιόπιστη και ασφαλής για το περιβάλλον και τη Δημόσια υγεία.

ADVANTEX

Το ADVANTEX αποτελεί τη βέλτιστη λύση διαχείρισης των λυμάτων με αξιοποίηση σύγχρονης τεχνολογίας και συστημάτων που λειτουργούν με απόλυτη αξιοπιστία και ασφάλεια για το περιβάλλον και τη Δημόσια υγεία. Είναι το μόνο από τα συστήματα που κυκλοφορούν στην αγορά με:

Χρόνο ζωής εξοπλισμού > 25 έτη

Τριτοβάθμια εκροή σε ένα στάδιο βιολογικής επεξεργασίας

Ελάχιστες απαιτήσεις σε επίβλεψη συντήρηση (μια επίσκεψη συντηρητή κάθε 1-3 μήνες)

Ελάχιστο κόστος λειτουργίας (< 5 ΕΥΡΩ/κάτοικο το έτος)

Αθόρυβο και πλήρως άοσμο (με οικολογικό φίλτρο compost)

Δεν επηρεάζεται αισθητά από πολύωρες διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος (ακόμη και 12 ώρες χωρίς ρεύμα)

Μπορεί να λειτουργεί ακόμη και αν έχουμε ελάχιστο πληθυσμό για κάποιες περιόδους.

Προσαρμόζεται εύκολα σε μεγάλες διακυμάνσεις φορτίου

Δεν παράγει βιολογική λάσπη που να χρειάζεται συχνή απομάκρυνση

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Το πρόγρα α αυτό ξεκίνησε έχοντας ως στόχο να δώσει απαντήσεις σε ερωτή ατα των

αθητών ας σε σχέση ε την επεξεργασία των αστικών λυ άτων. Το βασικό ερώτη α ήταν γιατί

ενώ όλοι θεωρούσαν αναγκαία την επεξεργασία των λυ άτων,  έθεταν ως προϋπόθεση αυτή να

γίνεται όσο το δυνατόν πιο ακριά από τα σπίτια τους. Γνωρίσα ε τα διάφορα στάδια επεξεργασίας

των αστικών λυ άτων (Πρωτοβάθ ιος,  2ευτεροβάθ ιος,  Τριτοβάθ ιος)  και ιδιαίτερα την

επεξεργασία της λάσπης που προκύπτει από τις παραπάνω διαδικασίες. 

Παρουσιάσα ε,  συνοπτικά,  την πρόταση της ΕΥ2ΑΠ για δη ιουργία Κέντρου

Επεξεργασίας Λυ άτων (Κ.Ε.Λ.  Βορείων Μεσογείων).  Την πρόταση αυτή την εξετάσα ε

συγκριτικά ε άλλα Κ.Ε.Λ. στην Ελλάδα και καταλήξα ε στο συ πέρασ α  ότι για την Ανατολική

Αττική   η καλύτερη λύση,  περιβαλλοντικά,   είναι η δη ιουργία ικρών Κέντρων Επεξεργασίας

Λυ άτων για ένα 2ή ο ή για δύο γειτονικούς 2ή ους.   Τελειώσα ε ε την κατασκευή ακέτας

Βιολογικού Καθαρισ ού και την ευχή η ακέτα αυτή να γίνει κάποτε πραγ ατικότητα.   

ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

• Μέσα από το Πρόγρα α αυτό θελήσα ε να συ βάλλου ε στην ενη έρωση και στην

ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας στο ζήτη α της διαχείρισης των αστικών λυ άτων

και των προβλη άτων που δη ιουργούνται σή ερα εξαιτίας της παντελούς έλλειψης

οποιασδήποτε επεξεργασίας.  

• Θελήσα ε να κάνου ε ία παρέ βαση στην τοπική κοινωνία για την υιοθέτηση της

περιβαλλοντικά καλύτερης λύσης. 

• Προσπαθήσα ε να συ βάλλου ε στην αλλαγή της στάσης της τοπικής κοινωνίας,  όπου, 

από τη ία όλοι ήθελαν το Βιολογικό Καθαρισ ό,  αλλά από την άλλη απαιτούσαν να

βρίσκεται ακριά από το σπίτι τους.     

ΜΕΘΟ ΟΙ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ

• Χαρτογράφηση εννοιών (τι είναι βιολογικός καθαρισ ός,  ποια είναι τα στάδια του,  τι

απο ένει στο τέλος της επεξεργασίας και πού διατίθεται αυτό που απο ένει) 

• Επίλυση προβλή*ατος (διάγνωση του προβλή ατος,  διερεύνηση των εναλλακτικών

λύσεων, καθορισ ός κριτηρίων για την επιλογή της κατάλληλης θέσης του ΚΕΛ)  

• Μελέτη στο πεδίο   (επισκέψεις σε δύο Κέντρα Επεξεργασίας Λυ άτων,  λήψη

φωτογραφιών, απεικόνιση των εγκαταστάσεων)

• («Τι είναι περιβαλλοντικά προτι ότερο για την Ανατολική Αττική: ένα εγάλο ή

περισσότερα ικρά Κέντρα Επεξεργασίας Λυ άτων»,   έσα από συζήτηση στις ο άδες, 

συζήτηση στην τάξη, νέα συζήτηση στις ο άδες, νέα συζήτηση στην τάξη, σύνθεση). 

Εκπαιδευτικές ραστηριότητες του Προγρά**ατος

Στα πλαίσια του Προγρά ατος πραγ ατοποιήσα ε τις ακόλουθες επισκέψεις: 

• Κέντρο Επεξεργασίας Λυ άτων Μετα όρφωσης

• Κέντρο Επεξεργασίας Λυ άτων Ψυττάλειας (Ακροκέρα ος) 

• Κ. Π. Ε. 2ραπετσώνας,  «Η θαλάσσια ζωή και η αλιεία στο Σαρωνικό» 

• 2ιυλιστήριο της CYCLON HELLAS (Μονάδα Επεξεργασίας χρησι οποιη ένων

ορυκτελαίων)  

• Κ. Π. Ε. Κορθίου Άνδρου, «Το ονοπάτι του νερού από την πηγή των αηδονιών έχρι τη

θάλασσα» 

• Αρχαιολογικός Χώρος Ελευσίνας και λι άνι Ελευσίνας («Ο Εφιάλτης της Περσεφόνης») 

• Συναντήσεις ε τους δη άρχους της περιοχής. 

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Εκπαιδευτικό Υλικό

Στα πλαίσια του Προγρά ατος οι αθητές ας δη ιούργησαν:  

• Ενη ερωτικά έντυπα για το τι είναι,  πώς λειτουργεί και τι πετυχαίνει ένα Κέντρο

Επεξεργασίας Λυ άτων (Βιολογικός Καθαρισ ός) 

• Αφίσες και σχεδιαγρά ατα

• Λεξικό όρων για το Βιολογικό Καθαρισ ό

• Μακέτα Βιολογικού Καθαρισ ού  

• DVD ε τις δραστηριότητες του Προγρά ατος. 

ράσεις-Παρε*βάσεις

• Ανοικτή παρουσίαση του Προγρά ατος ας στο τέλος της σχολικής χρονιάς.

• Συ ετοχή και παρουσίαση στην Περιφερειακή Έκθεση του Προγρά ατος 2ΑΙ2ΑΛΟΣ

2005-2006   ε το έργο  «Προσο οίωση της διαδικασίας Βιολογικού Καθαρισ ού»  από

αθητές της Περιβαλλοντικής Ο άδας.

• Παρουσίαση του Προγρά ατος στην Η ερίδα Παρουσίασης Καινοτό ων 2ράσεων έτους

2005-2006 στο Τεχνολογικό και Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου. 

• 2η οσιεύσεις και ανακοινώσεις σε Ιστοσελίδες στο INTERNET. 

Συνοπτική παρουσίαση ενός Κέντρου Επεξεργασίας Λυ*άτων

Ένα Κέντρο Επεξεργασίας Λυ άτων (Βιολογικός Καθαρισ ός) περιλα βάνει: 

• Γρα ή Επεξεργασίας Υγρών  

• Γρα ή Επεξεργασίας της λάσπης. 

Γρα**ή επεξεργασίας υγρών

Η γρα ή επεξεργασίας υγρών πορεί να περιλα βάνει: 

• Προεπεξεργασία (εσχαρισ ός, εξά ωση, λιποσυλλογή) 

• Πρωτοβάθ*ια επεξεργασία (περιλα βάνει φυσικές διεργασίες).  Σκοπός της

πρωτοβάθ ιας καθίζησης είναι η απο άκρυνση ση αντικού έρους του οργανικού υλικού. 

Για το λόγο αυτό τα λύ ατα οδηγούνται σε δεξα ενές καθίζησης,  όπου παρα ένουν για   

2-3 ώρες. Στη συνέχεια η λάσπη οδηγείται στη γρα ή επεξεργασίας της λάσπης, ενώ το

υγρό οδηγείται στη δεξα ενή αερισ ού. 

• ευτεροβάθ*ια επεξεργασία (περιλα βάνει χη ικές και βιολογικές διεργασίες).  Στις

εξα*ενές Αερισ*ού οι ικροοργανισ οί «τρώνε» τα λύ ατα και ε τον τρόπο αυτό τα

λύ ατα ετατρέπονται σε ΒΙΟΜΑΖΑ (παρουσία οξυγόνου).

ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ

Posted on Ιουνίου 12, 2009 by kkeram1441

Τα αστικά λύματα περιέχονται στους υπονόμους του αποχετευτικού συστήματος και προέρχονται από σπίτια, εμπορικά καταστήματα, βιομηχανίες και από γεωργοκτηνοτροφικές δραστηριότητες και εγκαταστάσεις. Τα λύματα περιέχουν αιωρούμενα στερεά σωματίδια, διαλυμένα οργανικά υλικά (χαρτί, κόπρανα, ούρα, σαπούνια, απορρυπαντικά, λίπη, έλαια και υπολείμματα τροφών), ανόργανα συστατικά (άμμο, άργιλο, αμμωνία, φώσφορο, μεταλλικές ενώσεις, κ.λ.π.) και μικροοργανισμούς. Η δυσάρεστη οσμή και το χρώμα τους οφείλεται στο οργανικό υλικό, το οποίο υφίσταται αναερόβια διάσπαση. Η ανεξέλεγκτη διάθεση των λυμάτων στους υδάτινους αποδέκτες (κλειστούς κόλπους, λίμνες, ποτάμια) προκαλεί ρύπανση και συνθήκεςευτροφισμού. Η μικροβιακή διάσπαση του οργανικού υλικού έχει ως αποτέλεσμα την κατανάλωση του οξυγόνου των υδάτινων αποδεκτών και δημιουργία αναερόβιων συνθηκών με συνέπεια την έκλυση αφόρητης δυσοσμίας. Για να αποφευχθεί η ρύπανση επιβάλλεται η επεξεργασία των λυμάτων με μια διαδικασία που ονομάζεται βιολογικός καθαρισμός και αποσκοπεί στην μείωση του οργανικού φορτίου και στον καθαρισμό των λυμάτων.

Ο σχεδιασμός εγκαταστάσεων βιολογικού καθαρισμού είναι μια συνθετική εργασία που απαιτεί το συνδυασμό βιολογικών, τεχνολογικών και οικονομικών παραγόντων. Μια συνήθη εγκατάσταση επεξεργασίας αστικών λυμάτων αποτελείται από το μηχανικό καθαρισμό, το βιολογικό καθαρισμό και την επεξεργασία της λάσπης. Τα στάδια επεξεργασίαςτων λυμάτων  περιλαμβάνουν:   α)  την προεπεξεργασία,  που συνίσταται  στην εσχάρωση, την εξάμμωση, την απολίπανση, την επεξεργασία των οσμών και τη φυσικοχημική επεξεργασία (κροκίδωση), β) την πρωτοβάθμια καθίζηση, που συνίσταται στην πρωταρχική καθίζηση σε ειδική δεξαμενή και στη συλλογή της λάσπης (ιλύος) για χώνευση, γ) τον βιολογικό καθαρισμό, όπου γίνεται η αερόβια επεξεργασία των λυμάτων και η διάσπαση των διαλυμένων οργανικών υλικών με την συμμετοχή μικροοργανισμών, δ) την δευτεροβάθμια καθίζηση, που περιλαμβάνει την δεξαμενή τελικής καθίζησης και τη συλλογή της ενεργούς λάσπης (μικροβιακής βιομάζας), ε) την απολύμανση με χλωρίωση του νερού που πέφτει στον υδάτινο αποδέκτη, στ) την επεξεργασία της λάσπης (ιλύος), που περιλαμβάνει την αναερόβια χώνευση (μικροβιακή επεξεργασία), την παραγωγή βιοαερίου (μεθανίου), την πάχυνση της σταθεροποιημένης λάσπης και το σύστημα αφυδάτωσης της λάσπης.

Η προεπεξεργασία είναι μια αναγκαία διαδικασία που έχει σκοπό να απομακρύνει όλα τα αιωρούμενα στερεά, τα βαριά υλικά διαμέτρου μεγαλύτερη από 200 μ, τα λίπη, τα κολλοειδή συστατικά, τα θειούχα και να απαλλάξει τα λύματα από τις δυσάρεστες οσμές. Η προεπεξεργασία έχει την δυνατότητα να μειώσει κατά 85-90% τα αιωρούμενα υλικά και να μειώσει την απαίτηση για βιοχημική κατανάλωση οξυγόνου (ΒΟD₅) κατά 60-70 %.

Η πρωτοβάθμια καθίζηση γίνεται σε μεγάλες δεξαμενές και επιτρέπουν την απομάκρυνση 85-95 % των ουσιών που καθιζάνουν, το 50-65 % των αιωρούμενων υλικών και  το 25-50 % του BOD. Η λάσπη που καταβυθίζεται συλλέγεται και απομακρύνεται από την δεξαμενή.

Με το βιολογικό καθαρισμό επιτυγχάνεται η μείωση του οργανικού φορτίου εφαρμόζοντας την μέθοδο της ενεργοποιημένης βιομάζας. Με μια τεράστια συγκέντρωση από μικροοργανισμούς σε μικρό χώρο εξασφαλίζεται ο αυτοκαθαρισμός σε λίγες ώρες, κάτι που θα χρειαζόταν μέρες  στον  υγρό  αποδέκτη.  Η  διαδικασία αυτή απαιτεί  την   παρουσία οξυγόνου (αερόβια επεξεργασία) και συνεπώς τον συνεχή τεχνητό αερισμό της δεξαμενής. Επιδίωξη του βιολογικού καθαρισμού είναι η οξείδωση των οργανικών ουσιών σε τελικά προϊόντα, όπως διοξείδιο του άνθρακα, νερό, οξείδια του αζώτου και του φωσφόρου και η μετατροπή των οργανικών ενώσεων σε μικροβιακή βιομάζα. Η φάση αυτή είναι πολύ κρίσιμη δεδομένου ότι πρόκειται για ένα βιολογικό σύστημα που βρίσκεται σε δυναμική ισορροπία και μπορεί οι λάθος χειρισμοί ή η παρουσία βαρέων μετάλλων, δηλητηρίων, αναστολέων της μικροβιακής ανάπτυξης να οδηγήσουν σε κατάρρευση το σύστημα.

Με την δευτεροβάθμια καθίζηση (διαύγαση) διαχωρίζεται η ενεργός βιομάζα της δεξαμενής οξυγόνωσης σε, κατά το δυνατόν καθαρό νερό και σε συμπυκνωμένη βιομάζα που θα επανακυκλοφορεί.

Μετά τη δευτεροβάθμια καθίζηση τα λύματα περνούν στην απολύμανση (χλωρίωση). Σκοπός είναι η θανάτωση όλων των παθογόνων μικροβιακών στελεχών, πριν το «καθαρό» νερό πέσει στον υδάτινο αποδέκτη.

Η επεξεργασία της λάσπης με τη αναερόβια χώνευση είναι μια βιολογική διαδικασία σ’ ένα κλειστό χώρο χωρίς αέρα, που επιτρέπει μια σημαντική εξουδετέρωση των οργανικών υλικών διαμέσου μιας βακτηριακής ζύμωσης που παράγει μεθάνιο. Το μεθάνιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καύσιμο υλικό και να συμβάλλει στην εξοικονόμηση ενέργειας

Μοντέρνα συστήματα καθαρισμού

Βοθρολύματα

Πού να τα ρίχνετε; Αυτή είναι η δεύτερη ερώτηση. Η πρώτη ερώτηση: με ποιο τρόπο; Είναι κατανοητό, ότι απλά να
ρίχνετε στο περιβάλλοντα χώρο τα ακαθάριστα βοθρολύματα απαγορεύεται. Είναι καταστροφικά για το περιβάλλον,
επειδή περιέχουν χημικές και οργανικές ουσίες. Είναι η νάρκη της επιβραδυντικής επίδρασης. Υπάρχουν μερικά
χαρακτηριστικά στο επίπεδο της μόλυνσης των βοθρολυμάτων, ένα από αυτά είναι το BAO- δηλαδή βιοχημικά
απαιτούμενο οξυγόνο. Το ΒΑΟ είναι η ποσότητα οξυγόνου, απαραίτητη για την βιολογική οξείδωση των οργανικών
ουσιών. Πρέπει να αναφέρουμε ότι όσο περισσότερο είναι το ΒΑΟ, τόσο πιο μολυσμένα θα είναι τα βοθρολύματα. Υπό
τον όρο, ότι το καθαρισμένο νερό διοχετεύεται στην λεκάνη απορροής. Να θυμόμαστε αυτό. Αλλά δεν αρκεί να
εξαφανίσετε την οργανική ουσία. Είναι απαραίτητο να δίνετε ιδιαίτερη σημασία στον συνδυασμό του αζώτου και
φωσφόρου, που υπάρχουν στα καθημερινά βοθρολύματα, και αν δεν τα εξαφανίζουμε, οι λεκάνες απορροής πολύ
γρήγορα γεμίζουν με φύκια και καταστρέφονται.

Τοπικές εγκαταστάσεις

Μεταξύ των παρουσιαζόμενων στο εμπόριο εγκαταστάσεων καθαρισμού ξεχωρίζουμε δύο μεγάλους τύπους: τοπικές
εγκαταστάσεις διείσδυσης του υπεδάφους και αυτές που λειτουργούν σε κλειστό κύκλωμα (του εργαστηρίου).

Οι εγκαταστάσεις διείσδυσης του υπεδάφους κάνουν πιο εύκολη την λειτουργία του φίλτρου δαπέδου- του εδάφους. Ο
τελικός καθαρισμός γίνεται όχι στις δεξαμενές, αλλά με την φυσιολογική ροή: στα πεδία διείσδυσης, στα χαντάκια
φιλτραρίσματος και στα πηγάδια φιλτραρίσματος. Αλλά όχι αμέσως. Προκαταρκτικά οι ακαθαρσίες συσσωρεύονται στην
δεξαμενή βιολογικού καθαρισμού <<ΒΡΙΖ>> που έχει ένα ή δύο θαλάμους, που είναι φτιαγμένοι από
πολυπροπυλένιο, μέταλλο και μπετόν αρμέ. Στην δεξαμενή μερικά κλάσματα υπό την επίδραση ειδικών αναερόβιων
βακτηρίων διαλύονται με την έκκριση των αερίων, και τα άλλα κατακάθονται στον πάτο σε μορφή αδιάλυτους ιζήματος.
Μετά από τέτοια διαδικασία τα καθαρισμένα μέχρι 50-60% βοθρολύματα με την φυσιολογική ροή – ισόμετρα και
σταδιακά φτάνουν στα συστήματα της άρδευσης ή στο χαντάκι φιλτραρίσματος, όπου γίνεται ο τελικός καθαρισμός
τους. Όμως εκεί βρίσκονται τα βακτήρια του εδάφους τα οποία <<τρώνε>> και διαλύουν τις οργανικές ουσίες. Έτσι τα
βοθρολύματα καθαρίζονται έως 95% και, σύμφωνα με τους κανόνες υγιεινής μπορούν να αποχετεύονται στα χαντάκια
και φαράγγια, δηλαδή στο περιβάλλον. Δυστυχώς, το χειμώνα, λόγω των παγετών της επιφάνειας του εδάφους η
ενεργητικότητα των βακτηρίων του εδάφους μειώνεται απότομα, και τα βοθρολύματα χωρίς τον καθαρισμό
φιλτράρονται στα υπεδαφικά ύδατα.

Τα υπεδαφικά πεδία της άρδευσης συναρμολογούνται από διάτρητους σωλήνες χωρίς πίεση, τους οποίους για την
αλληλοεπικάλυψη των βοθρολυμάτων σκεπάζουν με πλίνθους. Για μικρή ποσότητα βοθρολυμάτων (για οικογένεια
τριών ατόμων) μπορούν να χρησιμοποιηθούν και τα φιλτραρισμένα πηγάδια – με τρυπητά τοιχώματα, χωρίς πάτο, στο
πλίνθινο <<στρώμα>>.

Οι τοπικές εγκαταστάσεις καθαρισμού δεν είναι ακριβές, αλλά απαιτητικές. Πρώτα απ'όλα στο έδαφος. Αν το έδαφος
στο οικόπεδό σας είναι αμμώδες, αν τα υπεδαφικά ύδατα ρέουν κάτω από τα 2,5 μέτρα και αν υπάρχει χώρος κάτω στα
υπεδαφικά πεδία της διείσδυσης( ή τουλάχιστον στο χαντάκι), τότε μπορείτε άνετα να χρησιμοποιήσετε την
εγκατάσταση για την καλοκαιρινή διαμονή. Η εγκατάσταση εξασφαλίζει την ποιότητα του καθαρισμού και δεν απαιτεί
καθημερινή συντήρηση. Όμως, σύμφωνα με τα στοιχεία από τα εκατό εξοχικά μόνο 10-15 έχουν το σύστημα της
διείσδυσης του εδάφους. Αλλά σε μερικά εξοχικά δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν τα πεδία διείσδυσης λόγω του
ακατάλληλου εδάφους ή της υψηλής στάθμης του υπεδαφικού ύδατος. Και τότε χρειάζεται να προσαρμόζουμε το
έδαφος σύμφωνα με τις απαιτήσεις της τοπικής εγκατάστασης του καθαρισμού. Με αλλά λόγια να βγάζετε από τον
κηπευτικό σας χώρο τον πηλό και το γόνιμο έδαφος, και αντί γι'αυτό να ρίξετε άμμο, πλίνθους και να περάσετε τους
σωλήνες αποχέτευσης. Αμέσως η αξία της συναρμολόγησης απότομα αυξάνεται και ως συνέπεια ξεπερνά την τιμή της
εγκατάστασης. Εκτός αυτού τα πεδία της υπεδαφικής διείσδυσης έχουν και αλλά μειονεκτήματα. Τα εδάφη αρχίζουν να
βουλώνουν. Επίσης, οποιοδήποτε φίλτρο, αργά ή γρήγορα, χρειάζεται αλλαγή. Αυτό ισχύει και για το φυσικό φίλτρο
δαπέδου. Μετά από 5-6 χρόνια το πάνω μέρος της επιφάνειας του εδάφους θα χρειαστεί αλλαγή. Για αυτό πρέπει να
περιμένουμε την δυσάρεστη <<επίσκεψη>> του εκσκαφέα και του ανατρεπόμενου φορτηγού. Και κάτι άλλο: η έμφυτη
δυσοσμία, από την οποία μπορεί κανείς να βρει τον χώρο που υπάρχει <<θαμμένο>> πηγάδι ή χαντάκι. Για αυτό το
λόγο οι κανόνες υγιεινής απαιτούν η απόσταση από το σπίτι μέχρι την εγκατάσταση να μην είναι λιγότερη από τα 5
μέτρα.

Στις τοπικές εγκαταστάσεις του κλειστού κύκλου οι ρύποι περνάνε τρεις (μερικές φορές τέσσερις) βαθμίδες
καθαρισμού: μηχανική, βιοχημική και μικροβιολογική. Ο βαθμός καθαρισμού στην διαδικασία της έκχυσης από την
εγκατάσταση φτάνει 90%, και μετά από την διείσδυση στο έδαφος (στο φιλτραρισμένο χαντάκι ή πηγάδι) ο βαθμός
καθαρισμού φτάνει 98%.

Θα σας πούμε πώς γίνεται ο καθαρισμός στις <<απλές>> κατασκευές. Επομένως, τα βοθρολύματα από το σπίτι δια
μέσου των σωλήνων(καλύτερα να χρησιμοποιούνται PVX-σωλήνες , διαμέτρου 100mm) με την φυσιολογική ροή
εισέρχονται στην εγκατάσταση, που αποτελείται από τρεις θαλάμους. Πρώτα στον πρώτο θάλαμο (ζώνη βιολογικού
καθαρισμού) τα βοθρολύματα κατακάθονται: τα βαριά και στέρεα σώματα κατεβαίνουν κάτω, και τα λίπη ανεβαίνουν.
Στο διαχωριστικό (σανίδα υποδοχής υδρορροής) παραμένει το λεγόμενο γκρίζο άχρωμο νερό, το οποίο εισρέει στον
δεύτερο θάλαμο. Εδώ στην έλλειψη του αέρα υπό την επίδραση των αναερόβιων βακτηρίων ( τα οποία σε μορφή
σκόνης περνάνε δια μέσου της λεκάνης του αποχωρητηρίου) γίνεται η διαδικασία του φυράματος. Οι μικροοργανισμοί
<<τρώνε>> τα αιωρούμενα και διαλυμένα στο νερό μίγματα, μετατρέποντάς τα σε αέριο μεθάνιο, υδρόθειο, θειικό
αέριο(πρέπει να είστε έτοιμοι για την δυσοσμία) και σε ανθρακικό οξύ. Το τελευταίο στάδιο- είναι φίλτρο δαπέδου. Το
φίλτρο δαπέδου είναι ξεχωρισμένο από τον δεύτερο θάλαμο με το τοίχωμα της θερμικής αγωγιμότητας και είναι
φορτισμένο με την ειδική ενέργεια εκτατικής παραμόρφωσης από τα πορώδη υλικά. Πάνω στο τοίχωμα δημιουργείται η
βιολογική μεμβράνη. Για την επιτάχυνση αυτής της διαδικασίας (η μεμβράνη δημιουργείται μόνο σε μερικές ώρες)
συνιστάται να προσθέσετε διάφορους βιολογικούς ενεργοποιητές. Οι βιολογικοί ενεργοποιητές παρουσιάζουν το ειδικό
μίγμα τεχνητών καλλιεργούμενων βακτηρίων, που είναι ικανά να πολλαπλασιάζονται ακόμα και στο ενεργό
περιβάλλον, π.χ., με τα συστατικά του σαπουνιού και των απορρυπαντικών. Στο φίλτρο δαπέδου γίνεται αερόβιος
(δηλαδή με την ύπαρξη του οξυγόνου) καθαρισμός των βοθρολυμάτων. Στο κάτω μέρος του φίλτρου δαπέδου
βρίσκεται φιλτραρισμένος θάλαμος αερισμού, και στο πάνω μέρος- σωλήνας εξαερισμού, δια μέσου του οποίου
απομακρύνονται τα μολυσμένα αέρια και εισέρχεται καθαρός αέρας. Αλλά απορώ, πώς το οξυγόνο, το οποίο είναι πιο
ελαφρύ από το αέρα, μπορεί να βρεθεί χωρίς πίεση κάτω από το έδαφος, και μάλιστα σε μεγάλες ποσότητες, για να
οξειδώσει όλα τα μολυσμένα λύματα; Γιατί το ανθρακικό οξύ, το οποίο είναι πιο βαρύ από τον αέρα, βγαίνοντας δια
μέσου του ίδιου σωλήνα, θα μπλοκάρει την εναλλαγή αέρα. Πιθανόν τα βακτήρια βρίσκουν το οξυγόνο στα χημικά
στοιχεία, περνώντας την μεγάλη διαδικασία του διαλύματος των χημικών ουσιών. Για αυτό το λόγο υπάρχουν
απαιτήσεις στην συνεχόμενη εισροή των βοθρολυμάτων, με τα οποία τρέφονται τα βακτήρια. Μετά από αυτό το
καθαρισμένο νερό εισέρχεται στο φιλτραρισμένο πηγάδι, όπου γίνεται πιο βαθύς βιολογικός καθαρισμός, και από κει
φτάνει στο έδαφος.

Ένα από τα πλεονεκτήματα των <<απλών>> τοπικών εγκαταστάσεων του καθαρισμού – είναι ότι δεν έχουν κανένα
αυτοματισμό, αλλά δεν έχουν και την πρέπουσα αποτελεσματικότητα του καθαρισμού. Η βιομάζα απαιτεί την
συνεχόμενη τροφή, για αυτό η απουσία από τον τόπο ακόμα και για μια εβδομάδα, χρειάζεται επανεκκίνηση του
συστήματος. Από τα ηλεκτρικά χρειάζεται να αλλάζετε μόνο την αποστραγγιστική αντλία, η οποία αντλεί το νερό από το
πηγάδι αναρρόφησης στο φιλτραρισμένο χαντάκι. Αυτή η αντλία δεν χρειάζεται μόνο στα αμμώδη εδάφη. Ο καθαρισμός
της εγκατάστασης και η αλλαγή του φίλτρου δαπέδου γίνεται περίπου μια φορά στα 3-5 χρόνια, και εξαρτάται φυσικά
από την έντονη δράση του φορτίου και την ακρίβεια της κατάταξης ισχύος. Όμως αυτή η διαδικασία της αλλαγής του
φίλτρου είναι δυσάρεστη όχι μόνο για σας, αλλά και για τους γείτονες.

Η δεξαμενή με <<μηχανή>>

Εμείς ήδη έχουμε αναφέρει για την διαδικασία της βιολογικής οξείδωσης, αλλά το οξυγόνο έφτανε στα βακτήρια κάπως
<<κυκλικά>>. Και αν δοκιμάσουμε να εισάγουμε το οξυγόνο στην εγκατάσταση με τον αναγκαίο τρόπο, δια μέσου του
συστήματος αερισμού; Έτσι στην αρχή του 20ού αιώνα σχεδιάσθηκαν οι δεξαμενές αερισμού. Σήμερα τα δημοτικά
συστήματα του καθαρισμού χρησιμοποιούν πιο πολύ τις δεξαμενές αερισμού.

SBR- αντιδραστήρες.

Μια ξεχωριστή ομάδα των συστημάτων του αερόβιου αποχετευτικού δικτύου – είναι SBR- αντιδραστήρες- τελευταίο
επίτευγμα της επιστήμης. Στους αντιδραστήρες γίνεται διαδικασία όχι συνεχόμενου, αλλά διακεκομμένου αερισμού της
μικροφυσαλίδας. Σε κάποια φάση η ανάπτυξή τους δεν προχωρούσε λόγω έλλειψης των μεμβρανωδών δεξαμενών
αερισμού, μόνο αυτές λειτουργούν σταθερά σε αυτά τα συστήματα. Οι SBR- αντιδραστήρες εξασφαλίζουν τον βαθύ
βιολογικό καθαρισμό των βοθρολυμάτων, χωρίς την δυσοσμία. Ο βαθμός καθαρισμού φτάνει έως 98-99%. Αλλιώς δεν
γίνεται, γιατί από εκεί το νερό εισέρχεται όχι στο φιλτραρισμένο χαντάκι ή πηγάδι για τον καθαρισμό, αλλά στο
αποστραγγιστικό καναλέτο – και από εκεί στην κοντινή λεκάνη απορροής. Στην δεξαμενή, που γίνεται διαδικασία του
συνεχόμενου αερισμού, γίνεται μόνο η οξείδωση οργανικών μολύνσεων. Στους SBR η λίστα των αντιδράσεων
αυξήθηκε λόγω της ανοξείδωτης διαδικασίας, η οποία γίνεται όταν σταματάει ο αερισμός, και με την παρουσία ζωντανής
αερόβιας μάζας. Γίνονται αντιδράσεις σε βιολογική διάσπαση των βιογενετικών ουσιών ( αζώτου και φωσφόρου), οι
οποίες είναι ανέφικτες στις δεξαμενές αερισμού, που γίνεται συνεχόμενος αερισμός. Αυτές οι αντιδράσεις γίνονται με
την βοήθεια των αερόβιων ομάδων των βακτηρίων, και επειδή η συγκέντρωσή τους είναι διπλάσια (πάνω από 200
φορές), παρά στα φίλτρα δαπέδου, και ως συνέπεια αυτές οι αντιδράσεις γίνονται πιο εντατικά. Οι συνθήκες στους SBR
αντιδραστήρες είναι εξαιρετικές για την ανάπτυξη των μονοκύτταρων μικροοργανισμών ( αμοιβάδων κ.τ.π.), οι οποίοι
από την πλευρά τους τρώνε τα παθητικά βακτήρια, ανανεώνοντας την ενεργή ιλύ. Τα SBR συστήματα μπορούν να
χρησιμοποιηθούν ως οικολογικά κλειστά συστήματα: ο βαθμός καθαρισμού επιτρέπει να χρησιμοποιείται το
καθαρισμένο νερό για πότισμα, και η δημιουργούμενη στην δεξαμενή αερισμού ενεργή ιλύς στην δομή μοιάζει με την
ιλύ του ποταμιού και είναι πολύτιμο λίπασμα. Γι'αυτό δεν θα χρειαστεί να καλείτε το ειδικό αυτοκίνητο για την
απόσυρση των ογκωδών ρύπων.

Θα επαναλαμβάνω: αναμφίβολη αξία όλων των δεξαμενών είναι ο βαθύς βιολογικός καθαρισμός των βοθρολυμάτων.
Αν και το καθαρισμένο νερό, βέβαια, δεν συνιστάται να πίνετε, αλλά σίγουρα θα <<κάνει>> για το κηπευτικό σας
χώρο. Αυτό το νερό είναι κατάλληλο για το πότισμα, και το στέρεο καθίζημα (ιλύς) είναι το εξαιρετικό οργανικό
λίπασμα. Εκτός αυτού, οι σημερινές δεξαμενές είναι συμπαγείς, και η συναρμολόγησή τους κάνουν για μία ή δύο
μέρες. Επίσης, μπορείτε να αξιολογήσετε τα έξοδα για την εγκατάσταση της δεξαμενής με πιο μεγάλη ακρίβεια, παρά σε
συναρμολόγηση των τοπικών εγκαταστάσεων του καθαρισμού των βοθρολυμάτων << χωρίς μηχανή>>, οι οποίοι
απαιτούν μεγάλες εδαφικές λειτουργίες (πηγάδι, χαντάκι). Αλλά και εδώ δεν είναι απλά τα πράγματα.

Και οι δεξαμενές έχουν τον <<αδύναμο κρίκο>>: η ανάγκη σε συνεχόμενη ηλεκτρική τροφοδότηση. Οι συμπιεστές
πρέπει να λειτουργούν χωρίς διακοπή, σταματάνε μόνο δύο ώρες την ημέρα. Η παρατεταμένη διακοπή της
εγκατάστασης μπορεί να επιφέρει την καταστροφή της μοναδικής μικροχλωρίδας, που υπάρχει μέσα της. Η ανανέωση
της << μικροχλωρίδας >> μπορεί να γίνει περίπου σε ένα μήνα. Η λύση του προβλήματος είναι ολοφάνερη: αποκτήστε
εφεδρική ηλεκτρογεννήτρια, η οποία θα σας βοηθήσει όχι μόνο στη λειτουργία του συμπιεστή αλλά και σε άλλα
στοιχεία, που έχουν τα συστήματα ζωτικής συντήρησης στην κατοικία σας.

Τι άλλο; Η δεξαμενή χρειάζεται από τον ιδιοκτήτη της προσοχή και συντήρηση. Ο κανόνας <<άνοιξες τον διακόπτη και
ξέχασες>> δεν βοηθάει. Από την εταιρία θα λάβετε το εγχειρίδιο της εκμετάλλευσης ( μια φορά στις δύο εβδομάδες να
ελέγχετε <<αυτό>>, μια φορά στους δύο τρεις μήνες να καθαρίζετε <<εκείνο>>. Η απερισκεψία στο σοβαρό ζήτημα
της χρησιμοποίησης των απορριμμάτων θα σταματήσει την λειτουργία της εγκατάστασης.

Α΄ Μέρος Βιολογικός Καθαρισμός – Θεωρητικό Μέρος


Εισαγωγή – Ρύπανση – Συστατικά των Αποβλήτων
Ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισης της ρύπανσης των υδάτινων
πόρων,  από τα απόβλητα είναι οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας αστικών αποβλήτων.   Οι
εγκαταστάσεις αυτές ,  έχουν σαν σκοπό τον καθαρισμό  (διαχωρισμό),  των αστικών
αποβλήτων,  από τα περιεχόμενα σ’  αυτά βλαβερά συστατικά, ώστε να διατεθούν ακίνδυνα
στο περιβάλλον.  
    Ως βλαβερά συστατικά των αποβλήτων θεωρούνται τα ογκώδη στερεά αντικείμενα,  η
άμμος,  τα μικρού μεγέθους στερεά που αιωρούνται στη μάζα των αποβλήτων  (αιωρούμενα
στερεά), τα οργανικά-φυσικά συστατικά  (π.χ. υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λίπη), οι παθογόνοι
μικροοργανισμοί και τα θρεπτικά στοιχεία (P,N). 
     Η δίχως επεξεργασία διοχέτευση των αποβλήτων σε έναν υδάτινο αποδέκτη, δημιουργεί
διάφορα προβλήματα. Έτσι τα ογκώδη στερεά, η άμμος και τα αιωρούμενα στερεά
προκαλούν περισσότερο αισθητική δυσαρέσκεια παρά ουσιαστική ρύπανση του υδάτινου
φορέα. Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί είναι υπεύθυνοι για τη μετάδοση ασθενειών στον
άνθρωπο και σε άλλους οργανισμούς. Η παρουσία τους διαπιστώνεται από τα αποτελέσματα
που επιφέρουν στον άνθρωπο, όπως π.χ. δερματικές και άλλες μολύνσεις. Αυτοί
χρησιμοποιούνται συχνά ως το βασικότερο κριτήριο για την ακαταλληλότητα ή όχι μιας
ακτής για κολύμβηση. Τα οργανικά συστατικά, το άζωτο και ο φώσφορος, είναι 

περισσότερο υπεύθυνα για τις δυσάρεστες καταστάσεις ρύπανσης.  Κι αυτό γιατί κάθε
υδάτινος φορέας, αλλά και τα ίδια τα απόβλητα, περιέχουν μικροοργανισμούς που
καταναλώνουν τα οργανικά συστατικά των αποβλήτων, καθώς και το άζωτο και το φώσφορο, 
για να τραφούν και να πολλαπλασιαστούν, καταναλώνοντας παράλληλα το οξυγόνο
(αναπνέοντας), που βρίσκεται διαλυμένο στο νερό του φορέα μέχρι να τα εξαφανίσουν
τελείως. Το άζωτο και ο φώσφορος μπορεί να δημιουργήσουν το λεγόμενο φαινόμενο του
ευτροφισμού, που εκδηλώνεται με την υπερβολική ανάπτυξη των φυκιών στον υδάτινο
φορέα.




Βαθμός καθαρισμού-Μονάδες επεξεργασίας
     
    Με βάση την οδηγία η οποία εξέδωσε   το Συμβούλιο υπουργών Περιβάλλοντος της ΕΟΚ
το 1992, για τον καθαρισμό των αστικών αποβλήτων, θα πρέπει να εγκατασταθούν μονάδες
επεξεργασίας αστικών αποβλήτων, σε όλες τις πόλεις της κοινότητας. Συγκεκριμένα, για όλες
τις πόλεις με πληθυσμό μεγαλύτερο από 15000  κατοίκους μέχρι το 2000  και για τις
μικρότερες μέχρι το 2005.  Επιπρόσθετα για τις πόλεις που βρίσκονται σε πιο ευαίσθητες
περιοχές προβλέπεται και τριτοβάθμιος καθαρισμός,  ενώ για τις πόλεις σε λιγότερο
ευαίσθητες περιοχές με λιγότερο από 150000  κατοίκους,  ο πρωτοβάθμιος καθαρισμός
θεωρείται αρκετός.  
   Σύμφωνα λοιπόν με την εν λόγω οδηγία,  οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας αστικών
αποβλήτων χαρακτηρίζονται από το βαθμό καθαρισμού,  ο οποίος καθορίζεται από το ποια
από τα προαναφερόμενα  βλαβερά συστατικά, απομακρύνει. Τα ογκώδη στερεά, η άμμος και
τα αιωρούμενα στερεά απομακρύνονται σχεδόν πάντα σε μια εγκατάσταση επεξεργασίας
αστικών αποβλήτων, οπότε ο καθαρισμός χαρακτηρίζεται πρωτοβάθμιος. Ο δευτεροβάθμιος
ή συχνά αποκαλούμενος βιολογικός καθαρισμός αποσκοπεί στην απομάκρυνση και των
οργανικών συστατικών και συχνά των παθογόνων μικροοργανισμών. Ο τριτοβάθμιος αφορά
την απομάκρυνση και των θρεπτικών συστατικών (φώσφορο και άζωτο). 
   Οι βασικές μονάδες σε μια εγκατάσταση επεξεργασίας αστικών αποβλήτων,  με
πρωτοβάθμιο καθαρισμό είναι οι







 Εσχάρες  (σειρά από μεταλλικές ράβδους στις οποίες συγκρατούνται τα ογκώδη
στερεά) 


• Εξαμμωτές  (ειδικά σχεδιασμένες δεξαμενές στις οποίες δημιουργούνται κατάλληλες
συνθήκες ροής που προκαλούν την καθίζηση της άμμου σε αυτές) 
• Δεξαμενές πρωτοβάθμιας καθίζησης  (όπου καθιζάνει και απομακρύνεται μεγάλο
μέρος των αιωρούμενων στερεών 70% και μέρος των οργανικών συστατικών 30%) 
Τα αιωρούμενα στερεά που καθιζάνουν στον πυθμένα των δεξαμενών πρωτοβάθμιας
καθίζησης αποτελούν την πρωτοβάθμια λάσπη.

   Μια εγκατάσταση επεξεργασίας αστικών αποβλήτων με βιολογικό ή δευτεροβάθμιο  
καθαρισμό επιτυγχάνει όχι μόνο πρωτοβάθμιο αλλά και δευτεροβάθμιο καθαρισμό, δηλαδή
πλήρη σχεδόν απομάκρυνση - σε ποσοστό πάνω από 95% -  των οργανικών συστατικών. Ο
βιολογικός καθαρισμός στηρίζεται στην πραγματοποίηση των βιοχημικών διεργασιών που
γίνονται ανεξέλεγκτα στη φύση  (π.χ.  κατά τη διοχέτευση των αποβλήτων σε έναν υδάτινο
αποδέκτη),  με ελεγχόμενο τρόπο σε ειδικές για το σκοπό αυτό δεξαμενές.  Στις δεξαμενές
αυτές παρέχονται οι κατάλληλες συνθήκες στους μικροοργανισμούς,  που είναι η τροφή
(οργανικά συστατικά των αποβλήτων)  και το οξυγόνο,  για να αναπτυχθούν και να
πολλαπλασιαστούν.  Έτσι,  τη θέση των βλαβερών οργανικών συστατικών παίρνουν οι
μικροοργανισμοί αυτοί  (κυρίως βακτηρίδια),  που όχι μόνο δεν είναι βλαβεροί,  όπως οι
παθογόνοι,  αλλά αποτελούν και το  «εργαλείο»  καθαρισμού σε μια εγκατάσταση
επεξεργασίας αστικών αποβλήτων. Το οξυγόνο παρέχεται στους μικροοργανισμούς τεχνητά, 
με διατάξεις που καλούνται αεριστήρες,  οπότε και οι δεξαμενές καλούνται δεξαμενές
αερισμού. Το μίγμα των μικροοργανισμών και της τροφής αποτελούν την καλούμενη «ενεργ

ιλύ», οπότε και η μέθοδος αυτή του βιολογικού καθαρισμού καλείται μέθοδος ενεργού ιλύος. 
Η ιλύς απομακρύνεται από τη μάζα των αποβλήτων,  με το να αφεθούν τα απόβλητα να
περάσουν σε δεξαμενές δευτεροβάθμιας καθίζησης  (όμοιες με τις   δεξαμενές πρωτοβάθμιας
καθίζησης),  όπου η ιλύς καθιζάνει και συλλέγεται στον πυθμένα των δεξαμενών αυτών, 
αποτελώντας τη λεγόμενη δευτεροβάθμια λάσπη,  ενώ τα καθαρισμένα πλέον απόβλητα
υπερχειλίζουν από την περιφέρεια των δεξαμενών.  Μετά τη δευτεροβάθμια επεξεργασία, τα
καθαρισμένα απόβλητα μπορούν να διατεθούν ακίνδυνα στον υδάτινο αποδέκτη,  εφόσον ο
αποδέκτης αυτός δεν κριθεί ότι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος, ώστε να απαιτείται τριτοβάθμια
επεξεργασία.  Τα καθαρισμένα πλέον απόβλητα υφίστανται μόνο τη διεργασία της
απολύμανσης, συνήθως με χλωρίωση, για την εξόντωση των παθογόνων μικροοργανισμών σε
επιμήκεις δεξαμενές και διοχετεύονται στον αποδέκτη. 


    Τριτοβάθμια επεξεργασία πραγματοποιείται σε μια εγκατάσταση επεξεργασίας αστικών
αποβλήτων,  όταν τα επεξεργασμένα απόβλητα διοχετεύονται σε έναν αποδέκτη,  όπου είναι
πιθανή η δημιουργία συνθηκών ευτροφισμού ή όταν αναμένονται λειτουργικά προβλήματα
στη μονάδα,  όπως π.χ. η ανύψωση ή διόγκωση της λάσπης. Τότε γίνεται απομάκρυνση του
αζώτου και του φωσφόρου με βιολογικές μεθόδους ή και με τη χρήση χημικών.  
     Τα ογκώδη στερεά που συγκρατούνται στις εσχάρες και η άμμος που καθιζάνει στους
εξαμμωτές, αφυδατώνονται και μεταφέρονται με απορριματοφόρα σε χωματερές.  
       Η πρωτοβάθμια και η δευτεροβάθμια λάσπη από τις δεξαμενές καθίζησης υφίσταται: 
• Συμπύκνωση (αύξηση του ποσοστού των στερεών που περιέχει) 
• Σταθεροποίηση  (μείωση των παθογόνων μικροοργανισμών,  των οσμών και της
δυνατότητας της λάσπης να γίνει ασηπτική) 
• Αφυδάτωση-Ξήρανση















Η σταθεροποίηση γίνεται είτε αερόβια, με τον αερισμό της λάσπης σε δεξαμενές όμοιες με
τις δεξαμενές αερισμού είτε αναερόβια.  


   Σε μία παραλλαγή της μεθόδου ενεργού ιλύος που καλείται παρατεταμένος αερισμός, και
εφαρμόζεται ευρύτατα στην Ελλάδα, η αερόβια σταθεροποίηση της λάσπης γίνεται στις ίδιες  
τις δεξαμενές    αερισμού,  χωρίς να απαιτούνται χωριστές δεξαμενές αερόβιας
σταθεροποίησης. 


    Η αναερόβια σταθεροποίηση γίνεται σε σχετικά πολύ μεγάλες κλειστές δεξαμενές    - 
χωνευτές – χωρίς οξυγόνο (αναερόβιες συνθήκες), από μικροοργανισμούς που καταστρέφουν
τα δυσάρεστα  –δύσοσμα χαρακτηριστικά της λάσπης μετατρέποντάς τα σε ένα μίγμα
διοξειδίου του άνθρακα και μεθανίου, το γνωστό βιοαέριο, το οποίο μπορεί να καεί για την
παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και άλλων μορφών ενέργειας,  εξοικονομώντας σημαντικά  
ποσά ενέργειας. 


    Η αφυδάτωση της λάσπης αποσκοπεί στην απομάκρυνση μεγάλου μέρους του νερού που
περιέχει και γίνεται με μηχανήματα,  τις ταινιοφιλτρόπρεσες ή με εξάτμιση απλώνοντας της
λάσπης σε ειδικές κλίνες, τις κλίνες ξήρανσης. Μετά την αφυδάτωση – ξήρανση της λάσπης, 
που δεν είναι πάντα απαραίτητη, η λάσπη διατίθεται σε χωματερή ή για λίπασμα. 


Διάθεση της λάσπης
Μετά από την σε  µεγαλύτερο ή  µικρότερο βαθµό κατεργασία  (σταθεροποίηση) της λάσπης, 
ακολουθεί η τελική της διάθεση.  Το τελικό προϊόν των κατεργασιών που αναφέρθηκαν
προηγουµένως δεν είναι ιδιαίτερα χρήσιµο, καθόσον το περιεχόµενο της σταθεροποιηµένης
λάσπης σε φώσφορο και άζωτο, δεν είναι ικανοποιητικό για να χαρακτηριστεί σαν λίπασµα. 
Για το λόγο αυτό,  η γεωργική χρήση της περιορίζεται κυρίως σαν πληρωτικό υλικό (filler) 
και σαν εδαφο-βελτιωτικό  (soil conditioner), µετά από την εφαρµογή της  µεθόδου της
λιπασµατοποίησης (composting), συνήθως σε συνδυασµό µε τα αστικά απορρίµµατα



























Σε πόλεις που γειτονεύουν  µε ανοικτές θάλασσες  (ωκεανούς),  η πιο συνηθισµένη  µέθοδος
τελικής διάθεσης της λάσπης ήταν µέχρι πρότινος η απευθείας άντληση και απόρριψή της σε
όσο το δυνατό  µεγαλύτερη απόσταση από την ακτή.  Η πρακτική όµως αυτή έχει σήµερα
απαγορευτεί εξαιτίας των περιβαλλοντικών προβληµάτων που δηµιουργούσε στους
υδάτινους αποδέκτες.  Η καύση είναι επίσης  µία από τις αρκετά συνηθισµένες  µεθόδους
(τελικής)  διάθεσης της λάσπης,  που παράγει όµως σαν  «παρα-προϊόν»  τέφρα,  η οποία
ενδεχοµένως να είναι τοξική, εποµένως θα πρέπει να διατεθεί σε κατάλληλη ειδική χωµατερή
και να µην απορριφθεί ανεξέλεγκτα στο περιβάλλον.









Κριτήρια επιλογής τρόπου διάθεσης


1) Περιβαλλοντικά . Θα πρέπει να εξετάζονται όλες οι επιπτώσεις (θετικές και
αρνητικές) για κάθε εξεταζόµενο εναλλακτικό τρόπο διάθεσης. Στη συνέχεια πρέπει να
προσδιορίζονται: 
 • τα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά της ιλύος προς διάθεση,  
• η διαθεσιµότητα των αποδεκτών (πχ. αγροτικές εκτάσεις, βιοµηχανία κτλ.) 
 • η απαιτούµενη κατά περίπτωση επεξεργασία ιλύος για την άρση των αρνητικών
επιπτώσεων
 • τα έργα και µέσα που είναι αναγκαία για την τυχόν αποθήκευση, µεταφορά κτλ. των
παραπροϊόντων επεξεργασίας
 • οι αναγκαίες αδειοδοτήσεις, καθώς επίσης και οι υποχρεώσεις τόσο του παραγωγού ιλύος, 
όσο και του καταναλωτή του τελικού προϊόντος  
• Λαµβάνοντας υπόψη τα παραπάνω πρέπει να διαµορφώνονται τα εναλλακτικά σενάρια
διαχείρισης των παραπροϊόντων επεξεργασίας που θα εξεταστούν περαιτέρω. Τα σενάρια
αυτά θα πρέπει να παρουσιάζονται στους χρήστες του τελικού προϊόντος, ώστε να
εξασφαλίζεται η συγκατάθεσή τους. 
2) Οικονομικά.   Για κάθε εξεταζόµενο εναλλακτικό τρόπο διαχείρισης των
παραπροϊόντων επεξεργασίας,  που διαµορφώνεται σύµφωνα  µε τα παραπάνω,  πρέπει να
προσδιορίζεται το κόστος επένδυσης, οι ετήσιες δαπάνες για την λειτουργία και συντήρηση, 
καθώς επίσης και τα τυχόν έσοδα από την επαναχρησιµοποίηση των παραπροϊόντων
επεξεργασίας.  Με βάση τις οικονοµικές εκτιµήσεις,  προτείνονται ένα ή περισσότερα
εναλλακτικά σενάρια,  τα οποία εφ’όσον αποκτήσουν την κοινωνική αποδοχή  µπορεί να
υλοποιηθούν. 
3) Κοινωνικά.  Για τις προκριθείσες εναλλακτικές λύσεις θα πρέπει να γίνεται
ενηµέρωση του κοινού και των φορέων, να παρουσιάζονται οι επιπτώσεις και τα  µέτρα που
λαµβάνονται,  τα δικαιώµατα και οι υποχρεώσεις των εµπλεκόµενων φορέων,  ώστε να
εξασφαλιστεί η κοινωνική αποδοχή.
Απολύμανση Αποβλήτων
Ο στόχος της απολύµανσης των λυµάτων είναι η καταστροφή των παθογόνων
µικροοργανισµών σε ικανοποιητικά επίπεδα ώστε η διάθεση των λυµάτων στους υδάτινους
αποδέκτες ή η επαναχρησιµοποίησή τους να µην δηµιουργεί κινδύνους στη δημόσια υγεία.



















Σύγκριση μεθόδων απολύμανσης


ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΜΕΘΟΔΟΣ ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΗΣ


ΟΖΟΝΩΣΗ U.V. ΧΛΩΡΙΩΣΗ


απομάκρυνση κολοβακτηριδίων πολύ καλή πολύ καλή πολύ καλή
απομάκρυνση ιών πολύ καλή καλή μέτρια
πιθανότητες επανανάπτυξης μικροοργανισμών καμία σημαντική ελάχιστη
επίδραση στο υδάτινο περιβάλλον του
αποδέκτη
καμία καμία αύξηση διαλυτών
στερεών
παραπροϊόντα απολύμανσης κανένα κανένα αλογονοφόρμια
επικινδυνότητα παραπροϊόντων μηδενική μηδενική μεγάλη
επικινδυνότητα χρησιμοποιούμενων χημικών καμία καμία μεγάλη
κόστος εγκατάστασης σημαντικό σημαντικό μέσο
κόστος λειτουργίας και συντήρησης μέσο σημαντικό μέσο
προσωπικό λειτουργίας δεν απαιτείται
επιπλέον προσωπικό
1 άτομο/βάρδια 1 άτομο/βάρδια
απαιτούμενη έκταση μέση μικρή μεγάλη
  
Η επεξεργασία των λυμάτων στην Αττική
Τα λύματα της Αθήνας καθαρίζονται σε δύο εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων της
ΕΥΔΑΠ, που λειτουργούν στη Μεταμόρφωση από το 1985, και στην Ψυττάλεια από το 1994. 
Στις εγκαταστάσεις της Μεταμόρφωσης, επεξεργάζονται τα λύματα των βορείων προαστίων
καθώς και τα βοθρολύματα,  από όσους βόθρους λειτουργούν ακόμα στην περιφέρεια της
Αττικής. Όλη η υπόλοιπη ποσότητα των λυμάτων που ανέρχεται σε 800.000m
3
ημερησίως, 
επεξεργάζονται στην Ψυττάλεια.  
Στις εγκαταστάσεις της Μεταμόρφωσης, το νερό που βγαίνει από την επεξεργασία είναι έως
και 95% καθαρό. Στη συνέχεια προστίθεται σε αυτό χλώριο για απολύμανση, και μέσω ενός
ρέματος οδηγείται στον Κηφισό ποταμό






















Κέντρο Επεξεργασίας λυμάτων Ψυτάλλειας


    Τα λύματα της Αθήνας φτάνουν στον Ακροκέραμο του Κερατσινίου, όπου υφίστανται την
αναγκαία προ-επεξεργασία με την οποία    αφαιρείται η άμμος και τα ογκώδη στερεά.  Στη
συνέχεια οδηγούνται με δύο υποθαλάσσιους αγωγούς στην Ψυτάλλεια.  Εκεί υπάρχουν
μεγάλες δεξαμενές καθίζησης όπου αρχικά απομακρύνεται από τα λύματα το 40%  του
ρυπαντικού φορτίου κατά τον πρωτοβάθμιο καθαρισμό.  Η επεξεργασία των λυμάτων στην
Ψυτάλλεια γινόταν μέχρι αυτό το στάδιο από το 1994  μέχρι και πριν 17  μήνες  (καλοκαίρι
2004). Από αυτό το χρονικό σημείο και μετά, τέθηκε σε λειτουργία και η λεγόμενη Β΄ φάση
που επιτυγχάνει καθαρισμό των αποβλήτων μέχρι και 95%. Συγκεκριμένα:                     Μετά την
πρωτοβάθμια επεξεργασία τα λύματα οδηγούνται σε 12 δεξαμενές βιολογικής επεξεργασίας
(βιολογικοί αντιδραστήρες). Από τους βιολογικούς αντιδραστήρες τα λύματα οδηγούνται σε
64  δεξαμενές καθίζησης.  Το νερό που προκύπτει από εκεί,  μετά την απολύμανση με U.V. 
οδηγείται καθαρισμένο κατά 95% στη θάλασσα.                                                       Η λάσπη που προκύπτει
από τις δεξαμενές καθίζησης πηγαίνει για πάχυνση όπου χρησιμοποιείται πολυηλεκτρολύτης
και μετά για αφυδάτωση η οποία γίνεται με φυγοκέντριση (Decounter). Για το σκοπό αυτό
υπάρχουν 4  μηχανές.  Και στο σημείο αυτό χρησιμοποιείται κατάλληλος κατιονικός  
πολυηλεκτρολύτης.  Στη συνέχεια η λάσπη υφίστανται χώνευση σε υπόγειους χωνευτές.  Το
βιοαέριο που παράγεται από τη διαδικασία αυτή,  χρησιμοποιείται για κάλυψη μέρους των
ενεργειακών αναγκών του νησιού.  Μετά τη χώνευση η λάσπη απορρίπτεται σε χώρο που
υπάρχει πάνω στην Ψυτάλλεια και που μπορεί να δεχτεί πλέον των 150.000 τόνων λάσπης.  
    Αυτή τη χρονική περίοδο  (αρχές 2006)   βρίσκεται σε εξέλιξη διαγωνισμός ανάθεσης
δημιουργίας εγκατάστασης επεξεργασίας της προς απόρριψη    λάσπης,   πάνω στη

Ψυτάλλεια,  γεγονός που θα δώσει λύση στο πρόβλημα της απόρριψης της λάσπης,  αφού  
πλέον η λάσπη  θα χρησιμοποιείται και δεν θα απορρίπτεται. 


H   Χημεία και τα υλικά της στην επεξεργασία των αποβλήτων
  Σε διάφορα στάδια της επεξεργασίας των αποβλήτων, λαμβάνει χώρα χημική επεξεργασία. 
Ενδεικτικά αναφέρεται το στάδιο της αποσταθεροποίησης ή συσσωμάτωσης (coagulation), 
κατά το οποίο τα κολλοειδή και λεπτομερή γενικά αιωρούμενα συστατικά ενός διαλύματος, 
προετοιμάζονται με τα κατάλληλα μέσα για συνένωση  (αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση
αλάτων τριχλωριούχου σιδήρου,  θειϊκού αργιλίου, PAC),  το στάδιο της κροκίδωσης
(flocculation), κατά το οποίο γίνεται συνένωση   των αιωρούμενων υλικών, και η δημιουργία
μεγάλων κροκίδων  (φλόκων), (αυτό επιτυγχάνεται με τη βοήθεια ανιονικού ή κατιονικού
πολυηλεκτρολύτη), το στάδιο της απολύμανσης με υποχλωριώδες νάτριο,  της απόσμησης με
υπεροξείδιο του υδρογόνου ή με υπερμαγγανικό κάλιο  (ή υπερμαγγανικό νάτριο σε διάλυμα
40%). Χρησιμοποιούνται ακόμη,  ο θειϊκός σίδηρος και το θειοθειϊκό νάτριο ως αναγωγικά
μέσα και η ουρία και το φωσφορικό αμμώνιο σαν τροφή για τους μικροοργανισμούς του
βιολογικού αντιδραστήρα.                                        Ιδιαίτερη αναφορά  πρέπει να γίνει στη
χρησιμοποίηση των πολυηλεκτρολυτών, αφού ο ρόλος τους τόσο στην αφυδάτωση όσο και
την πάχυνση της λάσπης είναι καθοριστικός.  Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ψυτάλλεια
καταναλώνονται 700 περίπου τόνοι κατιονικού πολυηλεκτρολύτη ετησίως.

Β΄ μέρος: Βιολογικός καθαρισμός–Παιδαγωγική Προσέγγιση  
Σ’  αυτό το τμήμα της εργασίας γίνεται αναφορά στον τρόπο υλοποίησης ενός
περιβαλλοντικού προγράμματος με θέμα το βιολογικό καθαρισμό σε μια σχολική τάξη. 
Παρουσιάζονται η επιλογή του θέματος,  η διάρκεια του προγράμματος,  οι τρόποι
ανίχνευσης προϋπάρχουσας γνώσης και η προσέλκυση του ενδιαφέροντος των μαθητών. Στη
συνέχεια δίνονται οι στόχοι του προγράμματος,  ο χωρισμός του θέματος σε υποενότητες,  ο
χωρισμός των μαθητών σε ομάδες και το προτεινόμενο σχέδιο εργασίας για κάθε ομάδα.  
Τέλος,  παρουσιάζεται ο τρόπος σύνθεσης των εργασιών των μαθητών και η
συνεργασία μεταξύ των ομάδων και περιγράφονται οι δραστηριότητες οι σχετικές με την
ανακοίνωση – γνωστοποίηση των συμπερασμάτων και την αξιολόγηση του προγράμματος.  


Α.1.   Επιλογή του θέματος: 
Η σπουδαιότητα του βιολογικού καθαρισμού για τις σύγχρονες κοινωνίες,  η
ενημέρωση των μαθητών για το θέμα και η σχετική οδηγία της Ε.Ε. (1992) για την ύπαρξη
και διατήρηση βιολογικού καθαρισμού σε κάθε πόλη οδήγησε στην επιλογή του
συγκεκριμένου θέματος για την ανάπτυξη του προγράμματος. 
Αναλυτικά, πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για μια κοινωνία η ύπαρξη, διατήρηση
και συντήρηση βιολογικού καθαρισμού και αυτό έχει άμεση σχέση με τις προτεραιότητες των
δαπανών των τοπικών κοινωνιών αλλά και του κράτους. Αυτό πρέπει να είναι κατανοητό από
τους πολίτες ώστε να ασκούν έμμεσα πιέσεις στους τοπικούς άρχοντες αλλά και στους
κυβερνητικούς παράγοντες.  
Επισημαίνεται,  ότι οι μαθητές δεν έχουν ξεκάθαρη γνώση γύρω από το βιολογικό
καθαρισμό και γι’  αυτό είναι απαραίτητο να ενημερωθούν ώστε να γνωρίζουν την
αναγκαιότητα του βιολογικού καθαρισμού (σε ποιο επίπεδο τους αφορά). 
Η υλοποίηση ενός περιβαλλοντικού προγράμματος πρέπει να περιέχει τα παρακάτω
στοιχεία: Επιλέγεται ένα επίκαιρο και ενδιαφέρον θέμα το οποίο συνδέεται με το αναλυτικό
πρόγραμμα και τους στόχους της εκπαίδευσης,  ώστε να υπάρχει ενδιαφέρον από τους
μαθητές. 



















Α.2.   Διάρκεια του προγράμματος (Χρονοδιάγραμμα): 




Η χρονική διάρκεια ενός προγράμματος περιβαλλοντικής εκπαίδευσης μπορεί να είναι
25 – 30  εβδομάδες και γι’  αυτό ανακοινώνεται το θέμα περί το τέλος Σεπτεμβρίου για να
γίνει εφικτή η ολοκλήρωση του προγράμματος στα μέσα Μαρτίου με αρχές Απριλίου και η
προετοιμασία των δραστηριοτήτων των σχετικών με τη γνωστοποίηση των συμπερασμάτων
του προγράμματος (ανακοινώσεις, αφίσες, δραματοποιήσεις, εκθέσεις). 
Β.1.  Ανίχνευση προϋπάρχουσας γνώσης: 
Η ανίχνευση της προϋπάρχουσας γνώσης γίνεται με συζήτηση,  κατάλληλες
ερωτήσεις, ή τη συμπλήρωση ενός ερωτηματολογίου.  
Β. 2. Προσέλκυση του ενδιαφέροντος των μαθητών για το «Βιολογικό καθαρισμό» 
Για να προκαλέσουμε το ενδιαφέρον των μαθητών ξεκινάμε τη συζήτηση, 
παρουσιάζοντας κάποιες εικόνες, δημοσιεύματα από εφημερίδες ή άλλα περιοδικά, όπως το
παρακάτω:  «Όταν χρησιμοποιούμε το νερό,  το ρυπαίνουμε.  Τα βρώμικα νερά,  τα απόβλητα, 
καταλήγουν τις περισσότερες φορές μέσα από την αποχέτευση στο έδαφος,  στις λίμνες ή στη
θάλασσα προκαλώντας ρύπανση.  Η Μεσόγειος είναι μία κλειστή θάλασσα,  τα νερά της
ανανεώνονται μόνο από το στενό και ρηχό πέρασμα του Γιβραλτάρ. Γι' αυτό και στη χώρα μας, 
όπως και στις άλλες μεσογειακές χώρες,  πρέπει να προσπαθούμε ώστε οι ποσότητες των
αποβλήτων που καταλήγουν στη θάλασσα να μην είναι μεγάλες»















Γ. Στόχοι του προγράμματος


Οι στόχοι διακρίνονται  (κατά Bloom)  σε γνωστικού τομέα,  συναισθηματικού τομέα
και ψυχοκινητικού τομέα.  Η διατύπωση των στόχων οφείλει να οδηγεί σε μετρήσιμα
αποτελέσματα. Για το θέμα : «Βιολογικός καθαρισμός» διατυπώνονται οι παρακάτω στόχοι:  
Στο γνωστικό τομέα: Οι μαθητές να εξηγούν τι είναι βιολογικός καθαρισμός, να συσχετίζουν
το οικονομικό κόστος με τα οφέλη για την κοινωνία, να συγκρίνουν το βιολογικό καθαρισμό
με παλαιότερες τεχνικές αποχέτευσης, να εξασκηθούν στη βιβλιογραφική έρευνα. 
Στο συναισθηματικό τομέα: Να ευαισθητοποιηθούν σε θέματα που αφορούν στη διαχείριση
των αστικών λυμάτων και να είναι πρόθυμοι να νιώσουν τη χαρά της ανακάλυψης της νέας
γνώσης και της κατάκτησής της. 
Στον ψυχοκινητικό τομέα:  Να εθιστούν στο ομαδοσυνεργατικό πνεύμα και να
ενεργοποιήσουν τη δημιουργικότητά τους συμμετέχοντας,  σχεδιάζοντας και δημιουργώντας
έργα έκφρασης μέσω των κατασκευαστικών ικανοτήτων τους. 
Δ. 1.  Κατάτμηση του θέματος σε ενδεικτικές υποενότητες. 
α. Ιστορικά στοιχεία.  
β. Βιολογικός καθαρισμός και χημεία.  
γ. Βιολογικός καθαρισμός και ποιότητα ζωής. 
δ. Βιολογικός καθαρισμός και  επίπεδο πολιτισμού ενός τόπου.   
ε. Ποια η αναγκαιότητα ύπαρξης- συντήρησης του βιολογικού καθαρισμού;   
Δ.2. Χωρισμός των μαθητών σε ομάδες και καθορισμός δραστηριοτήτων ανά ομάδα:  
Οι δραστηριότητες που επιλέγονται βρίσκονται σε αντιστοιχία με τους στόχους και
μπορεί να είναι: 
α. Διαθεματική και διεπιστημονική προσέγγιση. 
β. Κατασκευή εννοιολογικού χάρτη, χάρτη ιδεών – εννοιών. 
γ. Πληροφορίες - στοιχεία από εγκυκλοπαίδειες, εφημερίδες, internet (διαδίκτυο) κ. ά.   
δ. Κατασκευή μακέτας με θέμα το βιολογικό καθαρισμό

























ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ 




ε.  Συνέντευξη από κατοίκους της πόλης μας για να διαπιστωθεί πόσο γνωρίζουν για το
βιολογικό καθαρισμό και τη χρησιμότητα του. 
στ.  Επίσκεψη δεν είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί,  αλλά μπορεί να μελετηθεί το σχετικό
βίντεο που διαθέτει η ΕΥΔΑΠ σε cd – rom ή στο διαδίκτυο.  
ζ. Ημερολόγιο δραστηριοτήτων. 
η. Διεξαγωγή πειραμάτων και εργαστηριακών ασκήσεων. 
θ.  Παιχνίδι ρόλων:  Πραγματοποιούν θεατρικό με θέμα: «Ποιος…  θέλει τη λυματολάσπη;»  
παίζοντας ρόλους δημάρχων,  δημοσιογράφων,  κατοίκων υπευθύνων φορέων,  υπευθύνων
υπουργείων, οργανώσεων κ.ά. 













Ε΄. Σύνθεση και παρουσίαση της εργασίας:

Περί τα τέλη Μαρτίου αρχίζει η σύνθεση των εργασιών και λαμβάνονται αποφάσεις από
τις ομάδες για την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων,  των συμπερασμάτων και για την
ενημέρωση των κατοίκων της περιοχής και των γονέων τους.  Προτείνεται η συγγραφή
θεατρικού έργου ή δρώμενου από τα ίδια τα παιδιά όπως και η παρουσίαση των εργασιών
τους και των συμπερασμάτων. 
Ακόμη οργανώνονται οι πληροφορίες και παρουσιάζονται με έκθεση φωτογραφιών, 
έκθεση κατασκευών στο χώρο του σχολείου,  οι οποίες υποστηρίζουν τις πληροφορίες και
λειτουργούν διευκρινιστικά για τους άλλους. 
Στ΄. Αξιολόγηση της εργασίας:  
Ο καθορισμός των κριτηρίων αξιολόγησης γίνεται από την αρχή του προγράμματος
σε σχέση πάντα με τους στόχους. Αυτό γίνεται γνωστό στους μαθητές ώστε να ξέρουν πότε
και ποια στοιχεία του προγράμματος θα αξιολογηθούν.  Κατά τη διάρκεια υλοποίησης του
προγράμματος μπορεί να γίνονται κάποιες αξιολογήσεις της όλης πορείας, ή να τίθενται «επί
μέρους» στόχοι, οι οποίοι να αξιολογούνται με την ολοκλήρωσή τους. 
Ζ΄.  Ενδεικτικά φύλλα δραστηριοτήτων που μπορούν να προετοιμαστούν από τον
εκπαιδευτικό: 
Δραστηριότητα 1: Άντληση πληροφοριών - στοιχείων από πηγές πληροφόρησης.
Δραστηριότητα 2: Κατασκευή μακέτας με θέμα «βιολογικός καθαρισμός»
Δραστηριότητα 3: Άσκηση αυτοαξιολόγησης.
Δραστηριότητα 4: Πραγματοποιήστε ένα παιχνίδι ρόλων υποδυόμενοι τους ανθρώπους μιας
περιοχής στην οποία σχεδιάζεται από το Υπουργείο να μεταφερθεί η λυματολάσπη.
Δραστηριότητα 5:  Αξιολόγηση: Ενδεικτικό φύλλο αξιολόγησης  
Γ΄ μέρος: Βιολογικός καθαρισμός – Δραστηριότητες με χρήση υπολογιστή
Δραστηριότητα 6: Πείραμα: Παραγωγή βιοαερίου από φρούτα – λαχανικά κ.α. 
Δραστηριότητα 7: Χρήση internet (διαδικτύου) και applet.  
Δραστηριότητα 8: Χρήση internet (διαδικτύου) και applet.  
Δραστηριότητα 9: Πληροφορίες από εφημερίδες.  
Δραστηριότητα 11: Διάλεξη από δάσκαλο, δημιουργία προβληματισμού.  
Δραστηριότητα 12: Ερωτηματολόγιο – αυτοαξιολόγηση

ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ

Στάδιο της διαδικασίας καθαρισμού λυμάτων (αστικών και βιομηχανικών) κατά το οποίο οι εύκολα αποικοδομήσιμες οργανικές ενώσεις που περιέχονται στα λύματα διασπώνται και αδρανοποιούνται μέσω μικροοργανισμών που τρέφονται από αυτές. Αποτελεί τη δευτεροβάθμια επεξεργασία λυμάτων, καθώς έπεται συνήθως της πρωτοβάθμιας μηχανικής επεξεργασίας και ακολουθείται, όταν αυτό είναι απαραίτητο, από τριτοβάθμια φυσικοχημική επεξεργασία.
Η βιολογική διεργασία πραγματοποιείται μέσα σε μία δεξαμενή, το βιοαντιδραστήρα, όπου διοχετεύονται τα απόβλητα, αφού σε προηγούμενη βαθμίδα έχει γίνει κατακράτηση των στερεών υλών που περιέχονται σε αυτά. Μέσα στο βιοαντιδραστήρα υπάρχει μεγάλος αριθμός ετεροτροφικών μικροοργανισμών, που αποτελούν τη βιολογική ιλύ (λάσπη), ενώ παράλληλα, μέσω ενός συστήματος αερισμού, διοχετεύεται στη μάζα των αποβλήτων αέρας, που είναι απαραίτητος για τη διεργασία, και γίνεται συνεχής ανάδευση του νερού και της βιολογικής μάζας. Συχνά, αντί για αέρας διοχετεύεται στα απόβλητα καθαρό οξυγόνο, που αυξάνει την απόδοση του βιοαντιδραστήρα, δηλαδή την ικανότητα επεξεργασίας αποβλήτων ανά μονάδα όγκου του. Οι μικροοργανισμοί διασπούν τους οργανικούς ρύπους και τρέφονται από αυτούς, ενώ ταυτόχρονα πολλαπλασιάζονται. Όταν πλέον οι μικροοργανισμοί καταναλώσουν όλη την ποσότητα των οργανικών ουσιών που έχουν την ικανότητα να διασπάσουν και ολοκληρωθεί η βιολογική διεργασία, αρχίζουν να καταναλώνουν το δικό τους οργανικό υλικό, οπότε μειώνεται η συνολική τους μάζα. Τότε τα απόβλητα διοχετεύονται σε μία δεξαμενή καθίζησης, όπου οι εναπομείναντες ζώντες μικροοργανισμοί διαχωρίζονται και επαναδιοχετεύονται στο βιοαντιδραστήρα, ενώ το καθαρισμένο νερό μπορεί να μεταβιβαστεί σε υδάτινους αποδέκτες στο περιβάλλον ή να περάσει από τρίτη βαθμίδα επεξεργασίας. Μετά το διαχωρισμό των μικροοργανισμών, στη δεξαμενή καθίζησης παραμένει ένα υπόλειμμα (ιλύς) από στερεά υλικά, οργανικές ουσίες που δεν αποικοδομήθηκαν, νεκρούς μικροοργανισμούς κ.λπ. Η ιλύς αυτή πρέπει να αδρανοποιηθεί πριν απορριφθεί στο περιβάλλον, πρέπει επομένως να υποστεί επεξεργασία-συμπύκνωση (πάχυνση), αερόβια ή αναερόβια ζύμωση για τη διάσπαση των μακρομοριακών οργανικών ενώσεων, αφυδάτωση και τελικά απόθεση στο περιβάλλον ή καύση. Πρόσφατα, άρχισαν να εφαρμόζονται δύο μέθοδοι θερμικής επεξεργασίας της ιλύος, η θέρμανση υπό πίεση και η υγρή οξείδωση. Η ανάγκη επεξεργασίας της ιλύος εισάγει γενικά ένα επιπλέον κόστος στη διαδικασία του βιολογικού καθαρισμού.
Σύμφωνα με τους κανονισμούς που έχουν θεσπιστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όλες οι πόλεις με πληθυσμό πάνω από 15.000 κατοίκους υποχρεούνται μέχρι το 2000 να εγκαταστήσουν μονάδες βιολογικού καθαρισμού για την επεξεργασία των λυμάτων τους, ενώ από το 2005 την ίδια υποχρέωση θα έχουν δήμοι και κοινότητες με πληθυσμό από 2.000 έως 15.000 κατοίκους.

ΦΡΕΑΤΙΑ ΑΝΥΨΩΣΗΣ ΜΕ ΑΝΤΛΙΑ

Περιγραφή.

• Η έτοιμη λύση για ανάγκες φρεατίου με αντλία (περιλαμβάνεται).
• Δυνατότητα επιλογής αντλίας.
• Στιβαρή κατασκευή.

Μοντέλα.

ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ	ΜΗΚΟΣ	ΠΛΑΤΟΣ	ΥΨΟΣ	ΒΑΡΟΣ
200 lt	640 mm	640 mm	860 mm	21 kg
300 lt	720 mm	720 mm	980 mm	26 kg
500 lt	830 mm	830 mm	1.190 mm	36 kg

Τεχνικές Προδιαγραφές.

ΔΕΞΑΜΕΝΕΣ ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗΣ ΔΟΣΟΜΕΤΡΗΣΗΣ

Περιγραφή.

• Χρησιμοποιούνται για την επέκταση απλού βιολογικού σε constant flow.
• Είναι ότι και το πρώτο διαμέρισμα στον βιολογικό constant flow.
• Περιλαμβάνει δεξαμενή συσσώρευσης, προστατευτικό κύλινδρο, αντλία, σύστημα δοσομέτρησης λύματος.

ΑΤΟΜΑ	ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ	ΔΙΑΜΕΤΡΟΣ	ΥΨΟΣ
5-7-9	2.000 lt	1.040 mm	1.280 mm
11-13	2.600 lt	1.200 mm	1.430 mm
16	2.950 lt	1.400 mm	1.400 mm
20	3.700 lt	1.400 mm	1.740 mm
25	4.000 lt	1.600 mm	1.650 mm
30	4.600 lt	1.600 mm	1.900 mm
35	4.900 lt	1.800 mm	1.800 mm
40	5.500 lt	2.000 mm	1.800 mm
50	6.400 lt	2.000 mm	2.100 mm

ΣΗΠΤΙΚΕΣ ΔΕΞΑΜΕΝΕΣ ΤΥΠΟΥ IMHOFF

Οι σηπτικές δεξαμενές τύπου Imhhof [Γερμανός μηχανικός Karl Imhoff (1876–1965)] είναι δεξαμενές οι οποίες συνδυάζουν πρωτοβάθμια καθίζηση με αναερόβια βιολογική επεξεργασία λυμάτων. Η χρήση τους μπορεί να συνδυαστεί με περαιτέρω βιολογική επεξεργασία λυμάτων (βιολογικός) ή να χρησιμοποιηθεί τοπικά σε απλά συστήματα επεξεργασίας.

• Αναερόβια επεξεργασία.
• Ομογενοποίηση - Σταθεροποίηση λυμάτων.
• Παρακράτηση βαρέων και πολύ ελαφρών σωμάτων.
• Εξισορρόπηση  ροής για περαιτέρω επεξεργασία.
• Τελικό κέρδος στην ποιότητα του παραγόμενου νερού απο βιολογικό, 15% - 30%.

Ακόμη την χρησιμοποιούμε σε περιπτώσεις όπου τα λύματα της κουζίνας ενός μαγειρείου δεν μπορούν να ξεχωριστούν και να περάσουν απο ενα κλασικό λιποσυλλέκτη, αλλά έχουν ήδη συνδεθεί με τη γραμμή των λυμάτων.
Η εταιρία μας διαθέτει δεξαμενές τύπου Imhoff με χωρητικότητες απο 750L - 7500L για χρήση σε αστικά λύματα απο 5 -50 ατόμων.

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΧΗΜΙΚΟΣ / ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ

ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ / ΧΗΜΙΚΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΛΥΜΑΤΩΝ.

• ΓΑΛΒΑΝΙΣΤΗΡΙΑ,
• ΕΚΤΥΠΩΤΗΡΙΑ,
• ΒΙΟΜΑΧΑΝΙΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ,
• ΧΥΤΗΡΙΑ,
• ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΧΑΡΤΟΚΙΒΩΤΙΩΝ,
• ΑΜΜΟΡΥΧΕΙΑ,
• ΜΑΝΤΡΕΣ ΚΟΠΗΣ ΜΑΡΜΑΡΩΝ,
• ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΠΛΗΝΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ, ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ κ.α.

Η EMA Engineering προέρχεται από τη επιτυχημένη συνεργασία της ORM με ομάδα έμπειρων χημικών και μηχανικών της Ιταλίας και έχει μακρά ιστορία στην εφαρμογή βιομηχανικών καθαρισμών με σκοπό την επαναχρησιμοποίηση του νερού ή απλά την εγκεκριμένη διάθεσή του σε δίκτυο αποχέτευσης. Τα συστήματα περιλαμβάνουν compact δεξαμενές από Fiberglass που δίνουν τη δυνατότητα σοβαρής ελαχιστοποίησης του απαιτούμενου χώρου για την εφαρμογή του συστήματος επεξεργασίας.

Άριστη ποιότητα όλων των υλικών και καλαίσθητες κατασκευές μπορούν να δώσουν λύσεις στα βιομηχανικά λύματα των περισσοτέρων περιπτώσεων.

Το Fiberglass είναι ένα υλικό με μοναδικά χαρακτηριστικά όπως:

• Μεγάλη αντοχή σε οξέα ή αλκάλια.
• Φέρει πιστοποίηση για τρόφιμα.
• Μεγάλη μηχανική αντοχή ώστε να μπορεί να θαφτεί στο χώμα.
• Δυνατότητα επέκτασης του συστήματος με συστοιχίες δεξαμενών.
• Αν χρειαστεί, επισκευάζεται επιτόπου σε 1h.

Από fiberglass κατασκευάζονται δεξαμενές καθίζησης, ανάμιξης, κώνοι ιζηματαπόθεσης κ.α.

Απαραίτητα στοιχεία για την προσφορά συστήματος:

• Φυσικοχημικη & μικροβιακή ανάλυση των λυμάτων.
• Αναλυση βαρέων (αν απαιτείται).
• Παροχή ανα ώρα (μέγιστο) και όγκος λυμάτων ανα 24ωρο.
• Προορισμός χρήσης παραγόμενου νερού.

ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ COMPACT ΑΠΛΟΣ IN LINE

ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ COMPACT ΑΠΛΟΣ IN LINE.

ΠΛΗΡΗΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ 4 ΣΤΑΔΙΩΝ

1ο ΣΤΑΔΙΟ: Καθίζηση και αναερόβια αφομοίωση.
2ο & 3ο ΣΤΑΔΙΟ: Οξείδωση, αερόβια βιολογική επεξεργασία.
4ο ΣΤΑΔΙΟ: Τελική ιζηματαπόθεση, διαχωρισμός, ανακυκλοφορία.

Ο βιολογικός καθαρισμός Universal Sludge (ΑΠΛΟΣ IN-LINE), απευθύνεται σε εφαρμογές
οπου το παραγόμενο νερό προορίζεται για διάθεση σε δίκτυο όμβριων υδάτων
ή υπόγειο πότισμα.

Σε κάθε περίπτωση εφαρμογής βιολογικού, πρέπει να τοποθετηθεί
λιποσυλλέκτης στη γραμμή της κουζίνας. Είναι σημαντικό να γίνει παρακράτηση
των μαγειρικών ελαίων πρίν αυτά καταλήξουν στην γραμμή των λυμάτων.

ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ COMPACT ΣΤΑΘΕΡΗΣ ΡΟΗΣ

Για δείτε όλη του τη λειτουργία, παρακολουθήστε το σχετικό Video στο κάτω μέρος της αρχικής σελίδας "ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ". (Προσεχώς και με Ελληνικούς υπότιτλους)

ΠΛΗΡΗΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ 4 ΣΤΑΔΙΩΝ

1ο ΣΤΑΔΙΟ: Καθίζηση, Αναερόβια αφομίωση, Δοσομέτρηση.
2ο ΣΤΑΔΙΟ: Οξείδωση, Αερόβια βιολογική επεξεργασία, Απονίτρωση.
3ο ΣΤΑΔΙΟ: Τελική καθίζηση, Ανακυκλοφορία, Έξοδος.

Στόμια εισόδου: Ο 125mm.
Στόμια εξόδου: μέχρι 11άτομα Ο 100mm  από 13 άτομα Ο 125mm.
Υπολογισμός: ατόμων 200 lt/άτομο.
Υπολογιζόμενο οργανικό φορτίο: gBOD5/d 75.

Πληροί Κοινωτικές προδιαγραφές
για διάθεση του παραγόμενου νερού
προς άρδευση
(Table 4, Annexe 5, Legislative degree no 152 11.05.1999)

ΥΠΟΔΟΜΗ
Απαιτείται μόνο η κατασκευή οριζοντιομένου δαπέδου απο σκυρόδεμα ή και εκσκαφή στις διαστάσεις του CONTAINER, ανάλογα με τον τρόπο εγκατάστασής του.

ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Το CONTAINER μεταφέρεται πλήρως συναρμολογημένο και έτοιμο προς λειτουργία.
Εάν υπάρχουν λύματα, νερό και ηλεκτρικό ρεύμα, η εγκατάσταση πραγματοποιείται εντός 24ωρών.

ΤΟΜΗ ΜΟΝΑΔΑΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ ΤΥΠΟΥ CONTAINER

1. Είσοδος λυμάτων. Ανοξείδωτος στατικός ή αυτοκαθαριζόμενος διαχωριστής στερεών.
2. Ανοξείδωτη δεξαμενή λυποσυλλεκτης.
3. Ανοξείδωτη δεξαμενή αμμοσυλέκτης.
4. Δεξαμενή οξυγόνωσης επενδεδυμένη με αντιδιαβρωτική μεμβράνη EPDM. Περιλαμβάνει σωληνώσεις και διαχυτές απο PVC.
5. Δεξαμενή καθίζησης που περιλαμβάνει αεραντλίες απο PVC και ανοξείδωτο κανάλι επιστροφής λάσπης.
6. Δεξαμενή συγκέντρωσης ιλύος επενδεδυμένη με EPDM.
7. Μηχανοστάσιο που περιλαμβάνει φυσητήρες, ηλεκτρικό πίνακα, δοσομετρικές αντλίες όργανα ελέγχου, βάνες ρύθμισης ροών και δοχείο χημικών. Εργαλειοθήκη και αποθηκευτικό χώρο.
8. Δεξαμενή απολύμανσης - χλωρίωσης επενδεδυμένη με EPDM και έξοδος ακαθάρτων.
Το σκέπαστρο περιλαμβάνει μία ανθρωποθυρίδα επίσκεψης και τρεις ελέγχου.

ΤΡΟΠΟΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ ΤΥΠΟΥ CONTAINER

ΥΠΕΡΓΕΙΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Ο βιολογικός καθαρισμός τύπου CONTAINER μπορεί να τοποθετηθεί υπεργείως.
Δύναται να μεταφερθεί σε άλλη θέση ανάλογα με τις μελλοντικές ανάγκες του πελάτη.

ΥΠΟΓΕΙΑ  ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Μπορεί να τοποθετηθεί υπογείως δημιουργώντας ανάλογη εκσκαφή, με επίσης δυνατότητα μελλοντικής μετεγκατάστασης.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ - ΗΛΕΚΤΡΟΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

 

Το κυρίως σώμα και οι επιμέρους δεξαμενές του βιολογικού καθαρισμού τύπου CONTAINER κατασκευάζονται από  άριστης ποιότητας και σύγχρονης τεχνολογίας σύνθετα υλικά. Τα υλικά αυτά έχουν πλήρη διαβρωτική ικανότητα ώστε να εξασφαλίζουν απεριόριστο χρόνο ζωής στο σύνολο της κατασκευής.
Τα υλικά αυτά είναι: ειδικής ποιότητας Glass Reinforced Plastic (fiber glass) -μεμβράνες EDPM - ανοξείδωτος χάλυβας - εν θερμώ χάλυβας STAL37 και σωληνώσεις παροχής αέρα από τους πιο αξιόπιστους Γερμανικούς οίκους.
Το σύστημα επεξεργασίας υγρών αποβλήτων Βιολογικού Καθαρισμού AQUA STAR περιλαμβάνει ενσωματωμένο τον απαραίτητο ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό μαζί με εφεδρικά συστήματα έτοιμο προς λειτουργία.
Η λειτουργία του συστήματος είναι πλήρως αυτοματοποιημένη, αθόρυβη και απαιτεί ελάχιστη συντήρηση.

ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ

Η αξιοπιστία του προϊόντος μας εξασφαλίζεται με τον συνεχή ποιοτικό έλεγχο που πραγματοποιείται σε όλες τις φάσεις παραγωγής και με την υποστήριξη χημικού εργαστηρίου ερευνών και δοκιμών.
Το άριστα εκπαιδευμένο εργατοτεχνικό προσωπικό, τα σύγχρονα μέσα και το πλήρως εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό εξασφαλίζουν τη μέγιστη αξιοπιστία και κατασκευαστική αρτιότητα του προϊόντος.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ
Η μέθοδος επεξεργασίας που εφαρμόζουμε είναι του τύπου ενεργού ιλύος (activated sludge) της κατηγορίας παρατεταμένου αερισμού (extended aeration).
Η μέθοδος αυτή επιτρέπει τη γρηγορότερη απομάκρυνση των ρύπων, εξασφαλίζει την βελτίωση των χαρακτηριστικών των αποβλήτων και ταυτόχρονα τη σταθεροποίηση της ιλύος.
Εξασφαλίζει την ολική απουσία των ανεπιθύμητων οσμών και εξαφανίζει τους κινδύνους μόλυνσης της υγείας των κατοίκων.
Το σύστημα Βιολογικού Καθαρισμού AQUA STAR τύπου CONTAINER περιλαμβάνει μηχανική, βιολογική δευτεροβάθμια επεξεργασία και απολύμανση των αποβλήτων (προαιρετικά και τριτοβάθμια επεξεργασία).

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Είναι ένα πλήρως βιομηχανοποιημένο προϊόν.
Δεν απαιτεί μόνιμες εγκαταστάσεις από μπετόν.
Δεν απαιτείται οικοδομική άδεια.
Δύναται να μετεγκατασταθεί σε άλλη θέση.
Εγκατάσταση και λειτουργία εντός 24ωρών.
Μελλοντικά μπορεί να πωληθεί ή να αντικατασταθεί με άλλο μεγαλύτερο.
Η εταιρεία μας αναλαμβάνει υπεύθυνο service και διαθέτει πληθώρα ανταλλακτικών.
Χαμηλό λεοτουργικό κόστος.
Εγκαθίσταται υπό και επί του εδάφους.
Κατασκευάζεται απο πλήρως αντιδιαβρωτικά υλικά όπως fiber glass, EPDM κλπ
Το σύστημα λειτουργεί με πλήρη εφεδρικό ηλεκτρολογικό εξοπλισμό για την απρόσκοπτη συνεχή λειτουργία του.
Είναι πλήρως απαλλαγμένο από εκπομπές οσμών και θορύβων.
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΤΕΡΗ δυνατή λύση.

Τα επεξεργασμένα λύματα πληρούν τις υγειονομικές διατάξεις δηλαδή:

BOD5<20-25mg<I
COD<100mg<I
Αιωρούμενα σωματίδια< 30mg/l
ph=6-9
Τοξικά μέταλλα =ουδέν

Είναι τελείως άοσμα και απαλλαγμένα από μικροοργανισμούς
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν για άρδευση.

        ΠΕΡΙΒΑΛΟΝ   ΕΛΕΥΣΙΝΑ-ΜΑΓΟΥΛΑ


ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ
Περιβάλλον είναι ο χώρος µέσα στον οποίο ζει ο άνθρωπος. Αποτελείται από στοιχεία που υπάρχουν στη φύση και από άλλα που δημιούργησε ο ίδιος ο άνθρωπος. Δηλαδή υπάρχει το φυσικό και το τεχνητό περιβάλλον.
Τα παλιότερα χρόνια οι αλλαγές στο φυσικό περιβάλλον ήταν περιορισμένες και η ζωή ήταν πιο ευχάριστη. Οι άνθρωποι στις πόλεις, στα χωριά και στην εξοxή ένιωθαν την ατμόσφαιρα καθαρή και τον αέρα χωρίς µόλυνση. Η ύπαιθρος χάριζε τις ομορφιές της και οι ακρογιαλιές ήταν πεντακάθαρες. Με το πέρασµα του χρόνου και την τεχνολογική πρόοδο πραγματοποιήθηκαν αλ­λαγές που διαφοροποίησαν το φυσικό περιβάλλον.
Οι συνθήκες της ζωής δημιούργησαν απαιτήσεις διαφορετικές. Ο πληθυσμός παρουσίασε αλματώδη αύξηση. Τα μέσα και οι τρόποι καλλιέργειας της γης πήραν άλλες μορφές Οι πόλεις αλλά και τα χω­ριά άλλαξαν όψη και ρυθµό ζωής . Κατασκευάστηκαν καινούριες οικοδομές, μεγάλοι δρόµοι, σιδηροδρομικές γραμµές, αεροδρόμια και άλλα έργα.
Η εμφάνιση της βιομηχανίας ήταν αυτή που άλλαξε πιο πολύ το φυσικό περιβάλ­λον. Πολλά εργοστάσια λειτούργησαν σε αρκετές περιοχές. Οι καµινάδες πλήθυναν και ο καπνός τους µόλυνε την ατμόσφαιρα. Τα βιομηχανικά απόβλητα προκάλεσαν και προκαλούν ρύπανση της γύρω περιοχής. Η Ελευσίνα έγινε μια βιομηχανική περιοχή………
Το 1875 ιδρύεται το Σαπωνοποιείο Χαριλάου.
Το 1892 ιδρύθηκε το δεύτερο Σαπωνοποιείο από τους Χατζημελέτη - Χατζηηλία.
Το 1900 ο Επαμ. Χαρίλαος σε συνεργασία με τον Λέοντα Οικονομίδη ιδρύουν την “Οινοποιητική - Οινοπνευματική Εταιρεία Χαρίλαος και Σία”, που το 1906 ήταν από τις σημαντικότερες βιομηχανικές μονάδες. Το 1906 ονομάστηκε  Βότρυς.
Το 1902 η “Εταιρεία Χατζηκυριάκου - Ζαχαρίου και Σία” ιδρύει το πρώτο ελληνικό εργοστάσιο τσιμέντου, με ετήσια παραγωγή 18.000 τόνους. Το 1911 παίρνει την επίσημη ονομασία Ανώνυμος Εταιρεία Τσιμέντου “Ο ΤΙΤΑΝ” . Σήμερα η λειτουργία του έχει περιορισθεί στην παραγωγή λευκού τσιμέντου . Η κύρια παραγωγή έχει μεταφερθεί στο εργοστάσιο Καμαρίου.
Το 1922 ιδρύθηκε ο ΚΡΟΝΟΣ που η εταιρία αυτή ασχολήθηκε με την οινοπνευματοποιία .
Το 1925 ιδρύθηκε η πρώτη βιομηχανία βερνικοχρωμάτων στην Ελλάδα , με την επωνυμία ΙΡΙΣ” Ε. Ε. - Μενέλαος Σακελαρίου και Σία.
Το 1929 λειτουργούν : ΤΙΤΑΝ , Οινοποιητική εταιρεία ΚΡΟΝΟΣ , Ανώνυμη Εταιρεία Οίνων και Οινοπνευμάτων, ένα υαλουργείο, επτά εργοστάσια κατεργασίας ρητίνης, που απασχολούν 1.500 άτομα, από Ελευσίνα, Μάνδρα, λίγοι από Βίλια και πρόσφυγες που μάλλον εργάζονται περιστασιακά .
Η ρύπανση της πόλης είχε αρχίσει.
Το 1953 αρχίζει η λειτουργία της Χαλυβουργικής Α. Ε. Το ξεκίνημα της επιχείρησης έγινε το 1925 , όταν ο ιδρυτής Θ. Αγγελόπουλος και τα παιδιά του ασκούσαν εμπόριο σιδήρου. Το 1955 ιδρύεται η “Ελαιουργική - Κεντρική Συνεταιριστική Ένωση Ελαιοπαραγωγών Ελλάδος”. Το πρώτο εργοστάσιο λειτούργησε στην παραλία .
Την ίδια περίοδο ιδρύονται , στην ευρύτερη περιοχή του Θριασίου, τα Διυλιστήρια Ασπροπύργου, δίπλα τους η ΠΕΤΡΟΓΚΑΖ, η βιομηχανία ΧΑΛΥΨ και τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά.
Το 1969 αρχίζουν τη λειτουργία τους τα ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ. Κατόπιν έρχεται στην ιδιοκτησία του Ελληνικού δημοσίου. Το 1973 έρχεται να προστεθεί η ΠΕΤΡΟΛΑ Α. Ε. Καταλαμβάνει χώρο 1.800 στρεμμάτων. Έχει 84 δεξαμενές αποθήκευσης πετρελαιοειδών, συνολικού όγκου 3.600 κυβικών μέτρων. Τα απόβλητα του εργοστασίου, δίνουν τη χαριστική βολή σε θάλασσα και αέρα της περιοχής.
Ξεκινούν τη δραστηριότητά τους , την ίδια περίοδο, και άλλες μικρότερες βιομηχανίες : Αγροτική - Αλιευτική, Μπακόπουλος Α.Β.Ε.Ε., Διαλυτήρια Πλοίων, Ξυλεμπορική Δημητρόπουλος-Πολυχρονόπουλος , Υαλουργεία OWENS και άλλες . Ο Κόλπος της Ελευσίνας είναι μια από τις περισσότερο περιβαλλοντικά βεβαρημένες περιοχές της Ελλάδας πια. Η ποιότητα του περιβάλλοντος και η βιώσιμη ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών απειλούνται από τη ρύπανση .
Η Χαλυβουργική όμως συνεχίζει το έργο της απτόητη και δεν την ενδιαφέρει κανένας και τίποτα . Ζητά την δημιουργία ηλεκτροπαραγωγικής μονάδας 880MW . Η δημιουργία της ηλεκτροπαραγωγικής μονάδας θα επιφέρει μεγάλα προβλήματα στην Ελευσίνα … (δείτε το βίντεο από την πορεία κατά της επέκτασης της Χαλυβουργικής).

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Είναι γνωστό ότι το Θριάσιο Πεδίο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ρύπανσης της ατμόσφαιρας, της θάλασσας, του εδάφους και των υπόγειων νερών, λόγω της μεγάλης συγκέντρωσης βιομηχανιών και βιοτεχνιών .
Στη συνέχεια εκτίθενται τα περιβαλλοντικά προβλήματα του Θριασίου Πεδίου.
ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ
Σύμφωνα με τεχνική έκθεση του ΠΕΡΠΑ (1989) το Θριάσιο Πεδίο παρουσιάζει τις μεγαλύτερες τιμές.
βιομηχανικής συγκέντρωσης.
κατανάλωσης καυσίμου .
ρύπανσης που οφείλεται στην παραγωγική διαδικασία.
Στο Θριάσιο πεδίο λειτουργούν μερικές από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της χώρας , όπως :
2 διυλιστήρια πετρελαίου (ΕΛ.Δ.Α. , ΠΕΤΡΟΛΑ).
2 χαλυβουργεία (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ , ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ).
2 τσιμεντοβιομηχανίες (ΤΙΤΑΝ , ΧΑΛΥΨ)
1 βιομηχανία πυρομαχικών (ΠΥΡΚΑΛ).
Τα ναυπηγεία Ελευσίνας και Σκαραμαγκά.
Επίσης υπάρχουν εγκαταστάσεις αποθήκευσης και διακίνησης προϊόντων πετρελαίου. Σύμφωνα με μελέτη του Αναπτυξιακού Συνδέσμου (στοιχεία 2001) στο Θριάσιο Πεδίο λειτουργούν περί τις 2200 επαγγελματικές εγκαταστάσεις (συμπεριλαμβάνονται βιομηχανίες και βιοτεχνίες).
Σε αντίθεση με την Αθήνα , στην οποία η ατμοσφαιρική ρύπανση οφείλεται κυρίως στην κυκλοφορία των αυτοκινήτων, στο Θριάσιο Πεδίο η ατμοσφαιρική ρύπανση οφείλεται κυρίως στη βιομηχανική δραστηριότητα.

Στη δεκαετία 1980/90 σημειώθηκε ποιοτική μεταβολή στην ατμοσφαιρική ρύπανση του Θριασίου. Μειώθηκαν οι εκπομπές αιωρουμένων σωματιδίων βιομηχανικής προέλευσης και αυξήθηκαν οι εκπομπές των φωτοχημικών ρύπων. Η μεταβολή οφείλεται :
1.Μειώθηκε  ο όγκος των βιομηχανικών αποβλήτων κατά 70% με ανάλογη μείωση του ρυπαντικού φορτίου.
2.Αρκετές βιομηχανίες εγκατέστησαν συστήματα καθαρισμού των αποβλήτων τους (π.χ. ΕΛ.Δ.Α., ΠΕΤΡΟΛΑ , ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ).
3.Μειώθηκε σημαντικά ο αριθμός των παροπλισμένων πλοίων .
Στη συνέχεια περιγράφεται η εξέλιξη της ατμοσφαιρικής ρύπανσης του Θριασίου Πεδίου , σύμφωνα με τις μετρήσεις μας από το 1986 μέχρι σήμερα.Οι συγκεντρώσεις διοξειδίου του θείου έχουν μειωθεί σημαντικά. Μάλιστα βρίσκονται σαφώς κάτω από τα όρια της (αυστηρής) Οδηγίας 99/30 της Ε.Ε.    Η κατάσταση για το διοξείδιο του αζώτου μέχρι το 1993 παρουσίασε δυσμενή εξέλιξη και στη συνέχεια μέχρι το 1996  παρουσιάστηκε  βελτίωση. Την τριετία 1998-2000 παρουσιάστηκε αυξητική πορεία στις συγκεντρώσεις του ΝΟ2(διοξειδίου του αζώτου). Τα τελευταία δύο χρόνια η κατάσταση παρουσιάζεται πολύ βελτιωμένη, με τις συγκεντρώσεις κατώτερες από τα όρια της (αυστηρής) Οδηγίας 99/30 της Ε.Ε. Οι οσμές είναι πολλές λόγο της βιομηχανικής παραγωγής της Πετρόλα .Επίσης έντονες είναι οι οσμές και στην περιοχή των ΕΛ.Δ.Α. (Εθνική Αθηνών – Κορίνθου).Όσον αφορά το όζον (O3) σημειώθηκε αύξηση των επιπέδων του μέχρι το 1990 Από το 1995 παρατηρήθηκε πάλι μια αυξητική πορεία μέχρι το 1999. Από το 2000 παρουσιάζεται μείωση, χωρίς να λείπουν όμως οι υπερβάσεις ορίων. Τονίζεται η σοβαρότητα της κατάστασης όσον αφορά  το όζον  για όλο το Θριάσιο Πεδίο, διότι οι παρατηρούμενες συγκεντρώσεις εγκυμονούν κινδύνους και για τους ανθρώπους αλλά και για τη βλάστηση της περιοχής.
ΘΑΛΑΣΣΑ
Τεράστια ζημιά προκλήθηκε στον Κόλπο Ελευσίνας την 20/ετία 1960-1980 με τη διοχέτευση στη θάλασσα ακατέργαστων τοξικών αποβλήτων της Χαλυβουργικής ,  2 οινοπνευματοποιείων (Κρόνος , Βότρυς) και λαδιών των 2 Διυλιστηρίων. Μεγάλη συμβολή είχε επίσης και ο Κεντρικός Αποχετευτικός Αγωγός (Κ.Α.Α.) μιας και είχε υπολογιστεί ότι το 20% των λυμάτων και αποβλήτων απ’ αυτόν έφταναν στον κόλπο Ελευσίνας. Ο Κ.Α.Α. από το Νοέμβριο του 1994 δεν εκβάλλει στο Κερατσίνι  αλλά  με άλλο αγωγό τα υγρά στέλνονται στην Ψυττάλεια για πρωτοβάθμιο καθαρισμό (μείωση ρυπαντικού φορτίου κατά 35%) και δευτεροβάθμιο - βιολογικό καθαρισμό από το καλοκαίρι του 2004 (συνολική μείωση ρυπαντικού φορτίου κατά 93%). Οι κυριότερες πηγές ρύπανσης του Κόλπου Ελευσίνας σήμερα είναι:
1.Οι διάφορες βιομηχανίες του Θριασίου Πεδίου , που διαθέτουν τα απόβλητά τους στη θάλασσα.
2.Ρέμα Αγίου Γεωργίου (Βυρσοδεψεία , Βιοχαρτική , Βιασφάλτ)
3.Ναυπηγεία , διαλυτήρια πλοίων , παροπλισμένα πλοία , κινούμενα πλοία (τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα διακινούμενα φορτία στο λιμάνι Ελευσίνας)
4.Αιωρούμενα σωματίδια (ατμοσφαιρικά).
5.Χωματερή Άνω Λιοσίων (στραγγίσματα).
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αισθητή βελτίωση στον Κόλπο Ελευσίνας. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι μειώθηκαν σε όλον τον κόλπο τα φωσφορικά, το ανόργανο άζωτο (νιτρικά , νιτρώδη και αμμωνία). Συνέπεια της βελτίωσης είναι το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί οι ποσότητες και τα είδη των αλιευμάτων στον ευρύτερο Κόλπο Ελευσίνας (π.χ. αλιεύονται μπαρμπούνια, κουτσομούρες κλπ.). Από το 1992 μέχρι το 1996 η σχετική απόφαση του Υπουργείου Υγείας απαγόρευε την κολύμβηση σε όλη την περιοχή Ελευσίνας , με εξαίρεση την πλαζ Ελευσίνας - κέντρο Φονιάς. Από το 1997 μέχρι και το 2002 στην ίδια περιοχή απαγορευόταν η κολύμβηση , χωρίς να έχει αλλάξει κάτι προς το χειρότερο. Από το 2003 και πάλι δεν υπάρχει απαγόρευση κολύμβησης στην παραλία Ελευσίνας, πράγμα που δείχνει ότι και το Υπουργείο αναγνωρίζει τη συντελεσθείσα βελτίωση.Η βελτίωση που παρατηρείται γενικά στον Κόλπο Ελευσίνας οφείλεται στους εξής παράγοντες :
1.Μειώθηκε  ο όγκος των βιομηχανικών αποβλήτων κατά 70% με ανάλογη μείωση του ρυπαντικού φορτίου.
2.Αρκετές βιομηχανίες εγκατέστησαν συστήματα καθαρισμού των αποβλήτων τους (π.χ. ΕΛ.Δ.Α., ΠΕΤΡΟΛΑ , ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ).
3.Μειώθηκε σημαντικά ο αριθμός των παροπλισμένων πλοίων .Ο Κόλπος της Ελευσίνας όμως παραμένει σοβαρά ρυπασμένος και ευτροφικός . Όσον αφορά τα λάδια, πρέπει να τονιστεί ότι η χρήση, μέχρι πρόσφατα, χημικών διασκορπιστικών για την καταπολέμηση των πετρελαιοκηλίδων, είχε σαν αποτέλεσμα να καλυφθεί ο βυθός με έναν υμένα λαδιού σε όλη την έκταση του Κόλπου Ελευσίνας. Τα μέγιστα των συγκεντρώσεων παρουσιάζονται μπροστά στα δυο διυλιστήρια (ΕΛ.Δ.Α & ΠΕΤΡΟΛΑ) και στα ναυπηγεία Ελευσίνας.
ΕΔΑΦΟΣ
Η βιομηχανία ρυπαίνει το έδαφος και υπέδαφος με βαριά και τοξικά μέταλλα , με οργανικές τοξικές ουσίες και με πετρελαιοειδή.
Συγκεκριμένα :
1.το διυλιστήριο ΕΛΔΑ έχει ρυπάνει με τρεις (3) κηλίδες πετρελαίου το υπέδαφος. Η πρώτη με έκταση 427 στρέμ. περιέχει κηροζίνη και ντίζελ και προκαλεί αναβλύσεις στη Λίμνη Κουμουνδούρου. Η δεύτερη και η τρίτη κηλίδα 5,9 και 1,9 στρεμ. Αντίστοιχα περιέχουν κυρίως κηροζίνη και μαζούτ.
Η μόλυνση του περιβάλλοντος επεκτείνεται και στην ύπαιθρο. Δυστυχώς και για αυτό υπεύθυνος είναι ο άνθρωπος. Τόνοι σκουπιδιών παραµένουν στην παραλία όπου τα αφήνουν οι τουρίστες τα βράδια , αυτοί που κάνουν μπάνιο ακόμα και αν απαγορεύεται. Πλαστικά και χάρτινα υλικά, απορρίμματα φαγητού κτλ. μένουν από τους εκδροµείς και δημιουργούν εστίες μόλυνσης. Τα καλοκαίρια το κακό αυτό γίνεται πιο μεγάλο. Ιδίως τα Σαββατοκύριακα, η εξοχή μεταβάλλεται σε σκουπιδότοπο.
Ο άνθρωπος όµως δεν πρόσεξε τις λεπτομέρειες αυτές, όπως δεν πρόσεξε τα καυ­σαέρια των αυτοκινήτων, τα πετρέλαια και τις πίσσες που αφήνουν τα πλοία στη θάλασσα. Έτσι η μόλυνση του περιβάλλοντος έφτασε σε κρίσιµο σηµείο. Η λειτουργία τόσων βιοµηχανιών μέσα ή γύρω από πυκνοκατοικημένη περιοχή και η κυκλοφορία χιλιάδων αυτοκινήτων δημιουργούν κινδύνους για την υγεία του ανθρώπου. Το περιβάλλον μολύνεται µε πιο γοργούς ρυθμούς όταν τα εργοστάσια δεν εξοπλίζονται µε μηχανήµατα εξαερισμού και δεν εξουδετερώνονται τα καυσαέ­ρια των αυτοκινήτων. Τα σύννεφα του καπνού μολύνουν την ατμόσφαιρα και δυ­σκολεύουν τη ζωή µας. Τα βιομηχανικά απόβλητα καταλήγουν χωρίς κανένα περιορισµό στη θάλασσα και στα ποτάµια και απειλούν να εξαφανίσουν κάθε ίχνος ζωής στη γύρω περιοχή. Όμως η Ελευσίνα προσπαθεί να ξεπεράσει τα προβλήματα και σιγά τα καταφέρνει .
Σημαντικό βήμα για να προχωρήσει ήταν η Ανακύκλωση και το έκανε.
Σε ένα χρόνο η Ελευσίνα συγκέντρωσε 1.540 τόνους υλικών συσκευασίας, μειώνει τον όγκο από τα οικιακά απορρίμματα και επιβλέπει ξεχωριστά 350 οικιακούς κάδους κομποστοποίησης, ενώ από τα δημοτικά κλαδέματα μοιράζει δωρεάν εξαιρετικής ποιότητας λίπασμα. Η περιβαλλοντικά υποβαθμισμένη περιοχή του Λεκανοπεδίου με την πιο βαριά βιομηχανία στέλνει ετησίως για ανακύκλωση το 34% των απορριμμάτων της - 14% περισσότερα από πέρυσι. Τι συμβαίνει τελικά στην Ελευσίνα;

Πλάι στους γνωστούς πράσινους κάδους βρίσκονται ομοιόμορφα κατανεμημένοι σε όλη την πόλη 250 μπλε κάδοι για τα υλικά συσκευασίας. «Η Ελευσίνα τον Ιούλιο του 2006 ξεκίνησε μαζεύοντας 80 τόνους το μήνα και σήμερα μαζεύουμε 175», είπε ο δήμαρχος Ελευσίνας Γεώργιος Αμπατζόγλου.
Άλλα τρία είδη απορριμμάτων αξιοποιούνται:

Δεν είναι όμως μόνο η ανακύκλωση συσκευασιών στην οποία κάνει την έκπληξη ο Δήμος της Ελευσίνας. Τα 100 skipper του Δήμου μεταφέρουν καθημερινά και ογκώδη οικιακά απορρίμματα στο δημοτικό Κέντρο Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών της Ελευσίνας. Έπιπλα, στρώματα και άλλα μεγάλα σε όγκο απορρίμματα μεταφέρονται στον αδειοδοτηµένο υπαίθριο χώρο της πόλης, όπου και τεμαχίζονται. Ο τεμαχισμός μειώνει τον όγκο και συνεπώς το κόστος αποκομιδής τους. «Το κόστος ήταν 150 ευρώ ανά τόνο και σήμερα 100 ευρώ. Σύνολο εργατικά, μεταφορά, διάθεση και όσα πληρώνουμε στον ΧΥΤΑ.» Ο Δήμος άλλωστε στοχεύει και στην αξιοποίηση των ογκωδών: «Είμαστε σε συζήτηση με τσιμεντοβιομηχανία για να χρησιμοποιηθούν ως εναλλακτικό καύσιμο, υποκατάστατο του ορυκτού καυσίμου. Ξέρεις τι θα πει 400.000 ευρώ να πηγαίνουν στον ΧΥΤΑ κάθε χρόνο; Μάλιστα, από τον σωρό με τα ογκώδη στο δημοτικό ΚΔΑΥ διαχωρίζονται τα χαρτόνια που άστοχα έχουν βρεθεί στα skipper. «Δεν μου πάει η καρδιά να το πετάω το χαρτόνι. Είναι ένα υλικό που μπορείς εύκολα να το ξεχωρίσεις», εξηγεί ο δήμαρχος.
Η ορθολογική διαχείριση των απορριμμάτων αποτελεί την αρχή στην οποία βασίζεται η ανακύκλωση στην πόλη. Έτσι, το δρόμο προς την αξιοποίηση παίρνουν και τα μπάζα. «Το σωρό με τα μπάζα που όλοι πετάμε στη χωματερή και που ξεχωρίζει στο βάθος, εμείς το στέλνουμε για την ανάπλαση του λατομείου Φράγκου», λέει η Αγγελική Αναστασίου, υπεύθυνη του Γραφείου Περιβάλλοντος του Δήμου. Οι κάτοικοι μπορούν να παραδίδουν δωρεάν στο ΚΔΑΥ μέχρι πέντε σακιά με υλικά κατεδαφίσεων. Σε μεταλλικό κοντέινερ στο χώρο του ΚΔΑΥ φυλάσσονται οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές που θα παραλάβει το εγκεκριμένο σύστημα ανακύκλωσης, σε ξύλινο κιβώτιο τοποθετούνται οι λυχνίες, ενώ στο δημαρχείο συγκεντρώνονται μέχρι και τα μελάνια των εκτυπωτών. Κι όσο για το έντυπο υλικό; «Ο Δήμος, χωρίς να το επιβάλλει ακόμη η νομοθεσία, συγκεντρώνει από το δημαρχείο, τη Νομαρχία, τα σχολεία και τις υπηρεσίες, όπως εφορίες και τράπεζες, το έντυπο υλικό ξεχωριστά.
Και κομπόστ… κατ, οίκον

Πάντως, αν για κάτι είναι περήφανη η Ελευσίνα, σίγουρα αυτό είναι οι επιδόσεις της στον τομέα της κομποστοποίησης. Από τα δημοτικά κλαδέματα παράγεται άριστης ποιότητας κομπόστ, το οποίο και διανέμεται στους κατοίκους. Μόνο πέρυσι δόθηκαν 3.000 συσκευασμένα τσουβάλια. Με την κομποστοποιηση επιτυγχανουμε:
Μείωση κατά 30% των οικιακών αποριμάτων που οδηγούνται στην χωματερή.
Αύξηση του χρόνου ζωής των χωματερών.
Μείωση του κόστους αποκομιδής και μεταφοράς των αποριμάτων.
Ανάπτυξη νόστιμων φρούτων, λαχανικών, φυτών .
Βελτίωση της εικόνας της πόλης .
Μείωση του κόστους αγοράς λιπασμάτων.
Ευαισθητοποίηση και άλλων δήμων .
Ποια υλικά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ;
Λαχανικά, χορταρικά, φρούτα (κυρίως ωμά).
Υπολείμματα από σαλάτες, αφού στραγγιστούν τα υγρά.
Φυτικά υπολείμματα, όπως ξερά φύλλα, βλαστοί, κομμένο γκαζόν κ.λ.π.
Στάχτη, πχ. από τζάκι.
Τσόφλια αυγών,
Χαρτιά κουζίνας (ρολό κουζίνας, χαρτοπετσέτες μαλακές χαρτοσακούλες).
Πριονίδι (ιδιαίτερα εάν είναι πολύ υγρό το κομπόστ και θέλουμε ένα μείγμα πιο ισορροπημένο και μεγαλύτερο     αερισμό).
Υπολείμματα βοτάνων από ροφήματα και κατακάθια καφέ ή και φίλτρα γαλλικού καφέ.
Οργανικά λιπάσματα, όπως καστανόχωμα, φυλλόχωμα κλπ.
Πώς φτιάχνουμε λίπασμα ( compost ) στο σπίτι ;

Ρίχνουμε στον κάδο-κομποστοποιητή τα οργανικά υλικά της κουζίνας μας . και προσθέτουμε φύλλα και κλαδιά με λίγο χώμα. Φροντίζουμε το μείγμα να περιέχει διάφορα υλικά, ώστε να αποτελεί την κατάλληλη τροφή για τους γαιοσκώληκες (μπορούν να δημιουργηθούν μόνοι τους από την ελεύθερη επαφή με το έδαφος) που αναλαμβάνουν την αποσύνθεση των οργανικών υλικών. Τροφοδοτούμε τον κάδο μας με ποικιλία υλικών και ανακατεύουμε κατά διαστήματα, ώστε να εμπλουτίζεται το μείγμα με οξυγόνο. Το πρώτο κομπόστ (λίπασμα) ωριμάζει σε 3 περίπου μήνες και μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε στον κήπο, στις γλάστρες μας ή και στα παρτέρια της γειτονιάς μας.

Και έπεται συνέχεια

Υπό έγκριση βρίσκεται η εφαρμογή του συστήματος payt (pay as you throw), ώστε «η κάθε οικογένεια να έχει το δικό της κάδο για τα οργανικά απόβλητα και να πληρώνει ανάλογα με την ποσότητα των αποβλήτων». Πρόκειται για διακρατικό πρόγραμμα με τελικό στόχο «την ανακύκλωση του συνόλου των αποβλήτων και την οριστική απαλλαγή από τον ΧΥΤΑ».
10.000 οικογένειες θα ενημερωθούν για την κομποστοποίηση καθώς και τα παιδία από τα σχολεία.
Κάτι ακόμα σημαντικό ! Η αποχέτευση όπου βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο.
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ 2010
Γ. Αμπατζόγλου: “Συνεχίζουμε δυναµικά και αποφασιστικά για να µην χαθεί ούτε µια µέρα και να τηρηθεί αυστηρά το χρονοδιάγραμμα το µεγαλύτερο έργο υποδοµής γίνετε πραγματικότητα… Εµείς γνωρίζουμε καλά πώς θα συνεχίσουμε για να πετύχουµε το σκοπό µας”.
• Χάρις στις καταγγελίες, τις προσφυγές (από το 1993) και τις συνεχείς οχλήσεις προς τις κρατικές Αρχές και την Ευρωπαϊκή Ένωση του Δημάρχου Γεώργιου Αμπατζόγλου, τις σημαντικές πρωτοβουλίες και ενέργειες του Νομάρχη Αρ. Αρκουδάρη , τις λαϊκές κινητοποιήσεις του Δήµου, το έργο εντάχθηκε επιτέλους στις 5 Ιανουαρίου του 2005 στο πρόγραµµα του Ταµείου Συνοχής.
• Το έργο έχει προϋπολογισµό 117.000.000 Ευρώ και περιλαμβάνει για την Ελευσίνα αγωγούς συνολικού µήκους 84χιλιοµέτρων περίπου:
1. Πρωτεύον δίκτυο: 4 κλάδους αγωγών µήκους 12,5 χιλιόμετρων οι οποίοι έχουν διασχίσει τις οδούς: Ωκεανίδων, Κυπραίου, Ανυφαντή, ΝΕΟΑΚ, Ηρώων  Πολυτεχνείου, Κανελλοπούλου, Περικλέους, Εθνικής Αντιστάσεως, Μπουµπουλίνας, Διογένους, Μίληση …
2. Δευτερεύον δίκτυο: συνολικό µήκος 72 χιλιοµέτρων που θα διασχίσει τις υπόλοιπες οδούς τις πόλεις
3. Εγκαταστάσεις Βιολογικού Καθαρισµού: ανατολικά της Χαλυβουργικής.
• Η Χρηματοδότηση του έργου από το Ταµείο Συνοχής κλείδωσε. και δεν µπορεί πλέον να διατεθεί για άλλο έργο. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόσαστε και να πιέζουμε .
Βασικός στόχος του δήμου είναι  η καθαριότητα και το πράσινο( πράσινο = ζωή) .

Με άµεσες και ολοκληρωμένες δράσεις πρωτοβουλίες η υπηρεσία καθαριότητος και περιβάλλοντος βελτίωσε σημαντικά το επίπεδο καθαριότητας στην πόλη Σε αυτό συνέβαλε: Η νέα οργανωτική δοµή της υπηρεσίας καθαριότητος. Η ανακαίνιση και αναβάθμιση των εγκαταστάσεων των συνεργείων και του εξοπλισμού. Η αγορά νέων οχημάτων και εξοπλισμού 2 εκατ. Ευρώ. Η ενίσχυση του έμψυχου δυναμικού.Ο Δήμος με ευαισθησία απέναντι στο περιβάλλον και στην ποιότητα ζωής των κατοίκων προχώρησε:
• Οργανώθηκε σε αποτελεσματικότερη βάση η υπηρεσία πρασίνου .
• Δημιουργήσαμε νέο πράσινο στους υπάρχοντες κοινοχρήστους χώρους .
• Διαμορφώθηκαν με πράσινο νεοαποκτηθέντες χώροι .
• Ανακαινίσθηκε και ενισχύθηκε το πράσινο σε πλατείες και παιδικές Χαρές σε συνδυασμό με την συνολική ανάπλαση.
• Αισθητικές και λειτουργικές επεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν σε όλες τις πλατείες. λικά συσκευασίας και το στέλνει για ανακύκλωση»




Ελευσίνα είναι ο πρώτος Δήμος στην  Χώρα μας που υλοποιεί το πρόγραμμα “Πράσινες Στέγες”.

Πρόκειται για μια δράση που εντάσσεται στην ευρύτερη πολιτική για το πράσινο και το περιβάλλον του Δήμου Ελευσίνας και αναφέρεται στην φύτευση ποωδών φυτών στις  ταράτσες των κτιρίων με τέτοιο τρόπο και τεχνική που να εξασφαλίζει τόσο την μόνωση των ταρατσών, όσο και την κατακράτηση του νερού από βροχές σε συνδυασμό με το ευεργετήματα της βελτίωσης της ποιότητας  του αέρα, την ρύθμιση της θερμοκρασίας, την λειτουργική και αισθητική βελτίωση των κτιρίων καθώς και το γενικότερα οφέλη για το οικοσύστημα. Το πρόγραμμα εφαρμόζεται στο Δημαρχείο της πόλης. Η τιμή του πρασίνου στοιχίζει 30 ευρώ το τμ., ενώ το πότισμα είναι απαραίτητο μόνο τους πρώτους μήνες, περίπου δυο φορές την εβδομάδα. Η λειτουργία τους είναι σημαντική συγκρατούν το 50% της απώλειας της Θερμότητας και εξασφαλίζεται η μόνωση. Ο άνθρωπος πρέπει να πάρει τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία του περι­βάλλοντος, πριν να είναι αργά. Οι παρεμβάσεις που κάνει στη φύση πρέπει να είναι περιορισμένες και να γίνονται αφού παρθούν τα απαραίτητα μέτρα. Τα δάση πρέπει να προστατευτούν. Στις πόλεις να δημιουργηθούν οι πνεύµονες πράσινου, που είναι απαραίτητοι για τον καθαρισµό και την ανανέωση του αέρα. Στα κάθε λογής από­βλητα να γίνεται ο λεγόμενος βιολογικός καθαρισµός. Να γίνεται συνεχώς ενημέρωση για την προστασία της φύσης. Πριν από την κατασκευή οποιουδήποτε: έργου, να γίνεται μελέτη των επιπτώσεων που θα έχει στο φυσικό περιβάλλον, ώστε αυτές να περιορίζονται. Μόνο έτσι θα σωθεί το ,περιβάλλον και θα καλυτερέψει η ανθρώ­πινη ζωή. Στην προσπάθεια αυτή μπορούν όλοι να βοηθήσουν.
5/8/2007
Μια  φλόγα άναψε
Ξεκίνησε από την Πάρνηθα
Και έφτασε στην Αθήνα , στην Πελοπόννησο
Εξαιτίας κάποιων αδίστακτων.
Οι συμμαθητές μου και εγώ, μαζί με μαθητές του Ισπανικού σχολείου της Gevora της Badajoz  ευαισθητοποιηθήκαμε από την μεγάλη καταστροφή των δασών και μέσα στα πλαίσια της δράσης etwinning υλοποιήσαμε το πρόγραμμα «Let’s fight against fire».
Δείτε το σχετικό βίντεο που γυρίστηκε στο καμένο τοπίο της Πάρνηθας ….

ΛΥΜΑΤΑ ΕΛΕΥΣΙΝΑ-ΜΑΓΟΥΛΑ


Προέλευση και είδη

Ο όρος λύματα αναφέρεται στα υγρά απόβλητα από τις κατοικίες (οικιακά λύματα) και τα υγρά απόβλητα από τις συνήθεις δραστηριότητες μιας πόλης (αστικά λύματα). Όταν τα υγρά απόβλητα μιας πόλης περιέχουν και σημαντικές ποσότητες υγρών βιομηχανικών αποβλήτων τότε ονομάζονται υγρά αστικά απόβλητα. Τα οικιακά λύματα παράγονται από τις ανάγκες των ανθρώπων όπως η αφόδευση, η χρήση του μπάνιου, η προετοιμασία του φαγητού κ.α. Κατά μέσο όρο παράγονται 180 - 300 λίτρα ανά άτομο κάθε ημέρα. Τα αστικά λύματα παράγονται από δημόσια κτήρια, νοσοκομεία κ.λ.π. Η ποιότητα και η ποσότητα των βιομηχανικών αποβλήτων μεταβάλλεται συνεχώς και δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί, αφού πολλές βιομηχανίες ρίχνουν - παρανόμως - ανεπεξέργαστα τα απόβλητά τους στο αποχετευτικό δίκτυο μιας πόλης.
Σύνθεση των λυμάτων

Η σύνθεση των λυμάτων μπορεί να προσδιορισθεί χρησιμοποιώντας φυσικές, χημικές και βιολογικές διαδικασίες.
Από τι μολύνεται το νερό

Το μη επεξεργασμένο νερό περιέχει ρύπους, οι οποίοι δίνουν στο νερό χρώμα γεύση και οσμή. Αυτοί οι ρύποι περιλαμβάνουν ζωντανούς μικροοργανισμούς (ιούς, βακτήρια), οργανικά υλικά και ανόργανες ενώσεις. Μπορούν να προκαλέσουν ασθένειες όπως γαστρεντερίτιδα, ηπατίτιδα, τυφοειδή πυρετό και δηλητηρίαση.Υπάρχουν τρία είδη μικροοργανισμών στο νερό: Ανθρώπινης Προέλευσης, από αγροτικές φάρμες και από τα φυτά τα δάση και γενικότερα την φύση.
Στάδια επεξεργασίας λυμάτων

Υπάρχουν συνήθως τρία βασικά στάδια επεξεργασίας λυμάτων:
Πρωτοβάθμια επεξεργασία
Στοχεύει κυρίως στην αφαίρεση του αιωρούμενου υλικού (οργανικού και ανόργανου). Περιλαμβάνει, συνήθως, την Προεπεξεργασία και την Πρωτοβάθμια Καθίζηση. Η Προεπεξεργασία περιλαμβάνει την Εσχάρωση, τους Πολτοποιητές και τα Τριβεία, την Εξάμμωση, καθώς και την μέτρηση ή/και την εξισορρόπηση της παροχής. Στόχος της είναι η απομάκρυνση σωμάτων που επιπλέουν ή βρίσκονται σε αιώρηση στα λύματα και εγκυμονούν κινδύνους έμφραξης των αγωγών, καταστροφής του μηχανολογικού εξοπλισμού(π.χ αντλίες) και τελικώς δυσλειτουργίας των μονάδων επεξεργασίας που ακολουθούν.Η Πρωτοβάθμια Καθίζηση περιλαμβάνει δεξαμενές καθίζησης (συνήθως κυκλικής διατομής) που συχνά αναφέρονται εν συντομία ΔΠΚ (Δεξαμενές Πρωτοβάθμιας Καθίζησης)και έχει ως σκοπό να απομακρύνει τα αιωρούμενα οργανικά και ανόργανα στερεά (10-1 έως 10-2 mm), ώστε να μειωθεί το ρυπαντικό φορτίο που προορίζεται για τα επόμενα στάδια επεξεργασίας. Η πρωτοβάθμια καθίζηση αφαιρεί τα καθιζάνοντα στερεά υπό μορφή Πρωτοβάθμιας Ιλύος(Λάσπης) και το υπερκείμενο υγρό αποτελεί την πρωτοβάθμια επεξεργασμένη εκροή, που είναι διαθέσιμη προς περαιτέρω επεξεργασία.
Δευτεροβάθμια Επεξεργασία
Βιολογικός καθαρισμός στον οποίο αφαιρούνται οι οργανικές ουσίες με την βοήθεια αερισμού (οξυγόνωσης)
Τριτοβάθμια Επεξεργασία
Σκοπός της είναι η αφαίρεση βαρέων μετάλλων και τοξικών ή άλλων συστατικών. Το στάδιο αυτό είναι επιθυμητό όταν η παρουσία βιομηχανικών αποβλήτων στα λύματα είναι σημαντική και ο στόχος είναι η επαναχρησιμοποίηση των λυμάτων (π.χ στην βιομηχανία, για άρδευση ή για χώρους αναψυχής). Στο στάδιο αυτό περιλαμβάνονται επεξεργασίες όπως η κροκίδωση - ιζηματοποίηση, η διύλιση, η προσρόφηση από ενεργό άνθρακα και διεργασίες με μεμβράνες.
Αρχικό στάδιο καθαρισμού

Στο αρχικό στάδιο καθαρισμού απομακρύνονται υλικά όπως τα λίπη και τα έλαια και η άμμος. Εδώ εφαρμόζεται μηχανική μέθοδος. Κατόπιν, αφαιρούνται τα μεγάλα αντικείμενα, όπως τα ξύλα, τα σίδερα, κουτιά κ.α. Αυτό γίνεται επειδή υπάρχει περίπτωση να καταστραφούν οι εγκαταστάσεις του βιολογικού καθαρισμού αν αυτά τα υλικά περάσουν στο εσωτερικό. Εδώ χρησιμοποιούνται σχάρες για την κατακράτηση των στερεών υλικών. Ύστερα γίνεται η ιζηματοποίηση. Σε όλες σχεδόν τις εγκαταστάσεις υπάρχει αυτό το στάδιο. Εκεί τα βαρέα λύματα ανεβαίνουν στην επιφάνεια (κόπρανα, λάσπη), ώστε να αφαιρεθούν.
Δεύτερο στάδιο

Στο δεύτερο στάδιο καθαρισμού αφαιρούνται βιολογικά απόβλητα, όπως το ανθρώπινα απόβλητα, οι σάπωνες και τα απορρυπαντικά. Η πλειονότητα των βιολογικών εγκαταστάσεων χρησιμοποιεί αερόβια αποικοδόμηση. Για να είναι αποτελεσματική η μέθοδος οι οργανισμοί που θα εκτελέσουν την αποικοδόμηση απαιτούν οξυγόνο και ένα υπόστρωμα για να ζήσουν. Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορεί να γίνει αυτό. Σε όλες τις μεθόδους τα βακτήρια και τα πρωτόζωα (αποικοδομητές γενικότερα) καταναλώνουν υλικά όπως ζάχαρη.
Τριτοβάθμια (Χημική) Επεξεργασία

Η τριτοβάθμια επεξεργασία λυμάτων αφαιρεί σχεδόν όλο το ποσοστό των παθογόνων ουσιών κυρίως με χημικές διαδικασίες. Δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε όλα τα εργοστάσια επεξεργασίας λυμάτων εξαιτίας του υψηλού κόστους του εξοπλισμού. Κύριος σκοπός είναι η αφαίρεση του φωσφόρου και του αζώτου. Το άζωτο μπορεί να βρίσκεται στο νερό με την μορφή αμμωνίας, η οποία είναι τοξική για τα ψάρια. Οι ενώσεις του φωσφόρου (άλατα) μπορούν να προκαλέσουν ευτροφισμό στις λίμνες ή στη θάλασσα.
Μη συμβατικές μέθοδοι επεξεργασίας λυμάτων

Ηλεκτρομαγνητικά Κύματα: Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είναι η μετάδοση της ενέργειας στο χώρο με τη χρήση ηλεκτρικών και μαγνητικών πεδίων. Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία μπορεί να προσδιοριστεί με βάση τη συχνότητα, το κενό το μήκος κύματος, η την ενέργεια των φωτονίων. Για τον καθαρισμό του νερού τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα στην χαμηλότερη θέση της υπεριώδους δεσμίδας θα έχουν ως αποτέλεσμα την θέρμανση του νερού.
Διαχείριση Λάσπης

Η λάσπη (ιλύς που θα προέλθει από τα λύματα πρέπει να υποστεί διαχείριση και επεξεργασία με αποτελεσματικό και ασφαλή τρόπο. Ο σκοπός της χώνευσης της λάσπης είναι η μείωση της οργανικής ύλης και των παθογόνων μικροοργανισμών. Οι πιο συνηθισμένοι μέθοδοι επεξεργασίας της λάσπης είναι: Η αναερόβια χώνευση, η αερόβια χώνευση και η σύνθεση.
Αναερόβια χώνευση
Η αναερόβια χώνεψη είναι μια διαδικασία η οποία πραγματοποιείται με την απουσία οξυγόνου. Η διαδικασία μπορεί να είναι είτε θερμόφιλη χώνευση, στην οποία η λάσπη βρίσκεται υπό ζύμωση μέσα σε δεξαμενές σε θερμοκρασία 55° C. Ονομάζεται θερμόφιλη εξαιτίας των μικροοργανισμών που παίρνουν μέρος στην διαδικασία, οι οποίοι περιέχουν ένζυμα τα οποία λειτουργούν σε υψηλές θερμοκρασίες. Αυτά τα ένζυμα έχουν μεγάλη σημασία σε πολλές εφαρμογές της βιοτεχνολογίας. Επίσης, η διαδικασία μπορεί να είναι είτε μεσόφιλη δηλαδή σε θερμοκρασία 36° C. Κατά την αναερόβια χώνευση παράγεται βιοαέριο με υψηλή περιεκτικότητα σε μεθάνιο, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την θέρμανση των δεξαμενών καθώς και για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών των εγκαταστάσεων. Σε μεγάλες μονάδες επεξεργασίας λυμάτων μπορεί να παραχθεί περισσότερη ενέργεια από όση χρειάζεται για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της μονάδας. Τα πλεονεκτήματα της αναερόβιας διαδικασίας είναι η παραγωγή του μεθανίου και τα μειονεκτήματα είναι η μεγάλη χρονική περίοδος που χρειάζεται η διαδικασία (ως 30 ημέρες) καθώς και το υψηλό κόστος.
Αεροβική χώνευση
Η αεροβική χώνευση είναι μια βακτηριακή διαδικασία, η οποία λαμβάνει χώρα παρουσία οξυγόνου. Κάτω από αερόβιες συνθήκες, τα βακτήρια καταναλώνουν με γρήγορο ρυθμό την οργανική ύλη, μετατρέποντας την σε διοξείδιο του άνθρακα. Αφού η οργανική ύλη καταναλωθεί, τα βακτήρια πεθαίνουν και καταναλώνονται από άλλα βακτήρια. Τα πλεονεκτήματα της αερόβιας διαδικασίας είναι ότι πραγματοποιείται πολύ ταχύτερα, έχοντας έτσι μικρότερες κεφαλαιουχικές δαπάνες, δηλαδή αποδίδει περισσότερο. Το λειτουργικό κόστος, όμως, είναι πολύ μεγαλύτερο, εξαιτίας του ενεργειακού κόστους για τον αερισμό που χρειάζεται για την προσθήκη οξυγόνου στην διαδικασία

el.wikipedia.org/wiki/Επεξεργασια_λυματων

















ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ



Τέλος του μήνα ξεκινά το πρόγραμμα βιολογικού καθαρισμού στο Θριάσιο Πεδίο

Στο τέλος του μήνα ξεκινά το πρόγραμμα βιολογικού καθαρισμού στο Θριάσιο Πεδίο, όπως ανακοίνωσε σήμερα η ΕΥΔΑΠ, σε ειδική εκδήλωση στο δημαρχείο της Ελευσίνας. Χαιρετίζοντας την εκδήλωση, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος, δήλωσε ότι πρόκειται για παραγωγική επένδυση, αφού το νερό που θα παράγεται από τον βιολογικό καθαρισμό θα μπορεί να επαναχρησιμοποιείται για άρδευση και βιομηχανικές χρήσεις.

Ο πρόεδρος της ΕΥΔΑΠ Θεμιστοκλής Λέκκας, αναφερόμενος στα οικονομικά της εταιρείας, τόνισε ότι «ακολουθούμε μια νέα πορεία με διαφάνεια και σεβασμό στο δημόσιο χρήμα, προσπαθούμε να απεγκλωβίσουμε την εταιρεία από τον δανειακό βραχνά των 200 και πλέον εκατ. ευρώ και το ετήσιο κόστος των τόκων που μας κληροδότησαν, καταρτίζοντας τον προϋπολογισμό του 2011 με κέρδη, θετικές χρηματορροές και επομένως μηδενικό δανεισμό». Για το συγκεκριμένο έργο ανέφερε ότι, «πρόκειται για ένα έργο τεχνολογικά πρωτοπόρο που θα επαναφέρει στη φυσική κατάσταση το θαλάσσιο οικοσύστημα του κόλπου της Ελευσίνας και θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής των πολιτών της περιοχής». Τα έργα αυτά λύνουν οριστικά το πρόβλημα αποχέτευσης στα οικιστικά κέντρα και στις βιομηχανικές και βιοτεχνικές εγκαταστάσεις της ευρύτερης περιοχής του Θριασίου Πεδίου (δήμοι Ασπροπύργου, Ελευσίνας και Μάνδρας – Ειδυλλίας).

Τα αστικά και βιομηχανικά λύματα της ευρύτερης περιοχής, τα οποία έως σήμερα ρυπαίνουν ανεξέλεγκτα τον κόλπο της Ελευσίνας και τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα, θα επεξεργάζονται στις εγκαταστάσεις του κέντρου επεξεργασίας και διάθεσης λυμάτων Θριασίου Πεδίου (ΚΕΛΘ) και θα διοχετεύονται – απαλλαγμένα από το ρυπαντικό τους φορτίο και πλήρως ακίνδυνα – σε μεγάλη απόσταση από την ακτή και σε μεγάλο βάθος στη θάλασσα. Τα έργα συγχρηματοδοτούνται κατά 45% από το Ταμείο Συνοχής, κατά 15% από εθνικούς πόρους και κατά 40% από την ΕΥΔΑΠ Α.Ε. Ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΥΔΑΠ Νικόλαος Μπάρδης τόνισε – μεταξύ άλλων – ότι «για την ΕΥΔΑΠ το έργο αυτό είναι έργο μείζονος περιβαλλοντικής σημασίας.

Χαιρετισμό στην εκδήλωση απηύθυναν ο νομάρχης Δυτικής Αττικής Αριστείδης Αρκουδάρης και ο δήμαρχος Ελευσίνας Γεώργιος Αμπατζόγλου, ενώ τις τεχνικές λεπτομέρειες του έργου παρουσίασαν οι: Γιάννης Πάσσιος, γενικός διευθυντής Ανάπτυξης Μεγάλων Έργων της ΕΥΔΑΠ και Χάρης Χασαποδήμος, εκπρόσωπος της κοινοπραξίας ΕΡΓΟΤΕΜ ΑΤΕΒΕ – ΚΑΣΤΩΡ Α.Ε. – ΕΤΕΘ Α.Ε. ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ Τα έργα θα εξυπηρετήσουν τα οικιστικά κέντρα Ασπροπύργου, Ελευσίνας, Μάνδρας και Μαγούλας (δήμοι Ασπροπύργου, Ελευσίνας και Μάνδρας – Ειδυλλίας), καθώς και τις βιομηχανικές και βιοτεχνικές περιοχές της ευρύτερης περιοχής. Μέχρι σήμερα, η διάθεση των αστικών λυμάτων γίνεται κυρίως σε απορροφητικούς βόθρους, με αποτέλεσμα τη ρύπανση του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα, ενώ η διάθεση των βιομηχανικών αποβλήτων γίνεται επίσης σε δεξαμενές ή σε χείμαρρους της περιοχής, οι οποίοι καταλήγουν στον κόλπο της Ελευσίνας.

Το έργο περιλαμβάνει τρία επιμέρους έργα (βασικοί συλλεκτήρες ακαθάρτων δυτικού τομέα και ανατολικού τομέα Θριασίου Πεδίου και εγκαταστάσεις επεξεργασίας και διάθεσης των λυμάτων), συνολικού προϋπολογισμού 67,8 εκατομμυρίων ευρώ. Υποέργο 1 (βασικοί συλλεκτήρες ακαθάρτων δυτικού τομέα Θριασίου): Περιλαμβάνει την κατασκευή των βασικών συλλεκτήρων ακαθάρτων υδάτων του δυτικού τομέα του Θριασίου Πεδίου (δήμοι Ελευσίνας και Μάνδρας – Ειδυλλίας), με αγωγούς διαμέτρου μεγαλύτερης ή ίσης των 350 χιλιοστών, μαζί με τα απαιτούμενα φρεάτια επίσκεψης, συμβολής κλπ., καθώς και τα αντλιοστάσια, που θα εξυπηρετούν τις περιοχές Ελευσίνας, Μάνδρας και Μαγούλας.

Στην εργολαβία περιλαμβάνεται η κατασκευή περίπου 18.900 μ. αγωγών (10.400 μ. με τη μέθοδο του ανοικτού ορύγματος και 8.500 μ. με τη μέθοδο των μικροσηράγγων). Το έργο, προϋπολογισμού περίπου 19 εκατ. ευρώ, κατασκευάζεται από τις εταιρείες Κ. Κουρτίδης Α.Ε., Έδραση Χ. Ψαλλίδας ΑΤΕ/ ΕΡΓΑ ΑΤΕ. Υποέργο 2 (βασικοί συλλεκτήρες ακαθάρτων ανατολικού τομέα Θριασίου): Περιλαμβάνει την κατασκευή των βασικών συλλεκτήρων ακαθάρτων υδάτων του ανατολικού τομέα του Θριασίου Πεδίου (δήμος Ασπροπύργου). Στην εργολαβία περιλαμβάνεται η κατασκευή περίπου 17.400 μ. αγωγών ( 14.100 μ. με τη μέθοδο του ανοικτού ορύγματος και 3.300 μ. με τη μέθοδο των μικροσηράγγων). Ο προϋπολογισμός του έργου είναι περίπου 14,4 εκατ. ευρώ και κατασκευάζεται την εταιρεία ΤΕΧΝΕΡΓΑ ΑΕΤΕ. Υποέργο 3 (Εγκαταστάσεις επεξεργασίας και διάθεσης λυμάτων Θριασίου): Περιλαμβάνει την κατασκευή του κέντρου επεξεργασίας λυμάτων του Θριασίου Πεδίου (ΚΕΛΘ) και του αγωγού διάθεσης των επεξεργασμένων λυμάτων. Η επεξεργασία των λυμάτων περιλαμβάνει τα ακόλουθα στάδια: · Προκαταρκτική επεξεργασία (εσχάρωση, εξάμμωση) για την απομάκρυνση των στερεών και της άμμου. · Πρωτοβάθμια καθίζηση. · Βιολογική επεξεργασία με τη μέθοδο της ενεργού ιλύος (νιτροποίηση, βιολογική απομάκρυνση αζώτου και φωσφόρου), δυνατότητα ενίσχυσης της απομάκρυνσης φωσφόρου με την προσθήκη χημικών και διύλιση σε ταχυδιϋλιστήρια άμμου για τελικό φιλτράρισμα (polishing) των επεξεργασμένων αποβλήτων. · Απολύμανση των επεξεργασμένων αποβλήτων με χρήση υπεριώδους ακτινοβολίας.

Η διάθεση των επεξεργασμένων αποβλήτων στον κόλπο της Ελευσίνας θα γίνεται με υποθαλάσσιο αγωγό μήκους 1.600 μ. και σε βάθος περίπου 14 μ. Η δυνατότητα των εγκαταστάσεων αντιστοιχεί σε ισοδύναμο πληθυσμό 117.000 κατοίκων. Το έργο, προϋπολογισμού περίπου 34,4 εκατ. ευρώ, κατασκευάζεται από την κοινοπραξία των εταιρειών ΕΡΓΟΤΕΜ ΑΤΕΒΕ – ΚΑΣΤΩΡ Α.Ε. – ΕΤΕΘ Α.Ε.

ΑΠΕ ΜΠΕ
magoulaonline.gr/2010/12/13438